Παιδιά έρμαια στις αρρωστημένες διαστροφές ενηλίκων για λίγα ευρώ

Ανησυχητικές διαστάσεις προσλαμβάνει η παιδεραστία και στην χώρα μας. Αδίστακτα κυκλώματα εμπορεύονται παιδικές ψυχές με σκοπό το κέρδος, ενώ δεν διστάζουν να προωθήσουν το πορνογραφικό υλικό στο διαδίκτυο. Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου 1 εκατομμύριο παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο πέφτουν καθημερινά θύματα παιδεραστίας.
Στην Ελλάδα, παιδιά -κυρίως μεταναστών- οδηγούνται από ενήλικες στους αγνώστους, που κρύβουν τη διαστροφή τους. Στις εικόνες που κατέγραψε στο ρεπορτάζ του πριν από μήνες ο Σπύρος Λάμπρου, είχε αποκαλυφθεί πλήρως πως τα παιδιά γίνονται εμπόρευμα.
Μέχρι πρόσφατα η διακίνηση και η δημιουργία πορνογραφικού υλικού με παιδιά δεν αποτελούσε αδίκημα. Αν οι Αρχές διαπίστωναν ότι ο δημιουργός του υλικού δεν πληρωνόταν από τους αρρώστους πελάτες του, τότε μπορούσε να αφεθεί μέχρι και ελεύθερος. Η παιδεραστία δεν αντιμετωπίζεται από το νόμο όπως η διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Όμως στην περίπτωση του 47χρονου από την Έδεσσα, ο βιασμός των αγοριών ακολουθούσε την υποχρεωτική προβολή πορνογραφικού υλικού. Την ίδια διαστροφή είχε και ο υποδηματοποιός του Κολωνού, που συνελήφθη το 2003. Ο παιδεραστής που βίαζε δύο ανήλικα κορίτσια για τουλάχιστον 3 χρόνια, είχε ισχυριστεί ότι εξαγόρασε τη σιωπή των γονιών ενός εκ των θυμάτων του, πληρώνοντας 1.500 ευρώ.

Στην Ολλανδία, τα στελέχη του κόμματος των παιδόφιλων ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους παιδεραστές. Στο διαδίκτυο οι έμποροι των εικόνων με παιδιά που βιάζονται, ισχυρίζονται ότι δεν κερδίζουν από τη διακίνηση αυτού του υλικού. Στην Ελλάδα, οι παιδεραστές κρύβονται πίσω από το τρόμο που προκαλούν στα παιδικά προσωπάκια.4.1.2007
ΠΗΓΗ:ALPHA TV

--
Posted By Vassileia to Το χαμομηλάκι at 3/09/2007 09:14:00 μμ

Σομαλία - Σώζοντας ζωές σε μία εγκαταλειμμένη χώρα

 

Για 14 χρόνια, ο πληθυσμός της Σομαλίας που έχει βαρύτατα πληγεί από τη φτώχια, δεν είχε καμία αποτελεσματική κεντρική εξουσία να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά των ασθενειών και του υποσιτισμού. Από το1991 που η χώρα αυτή της Ανατολικής Αφρικής έχει αφεθεί χωρίς κυβέρνηση εν λειτουργία, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δραστηριοποιούνται στην περιοχή για να αντιμετωπίσουν τις μεγάλες ιατρικές ανάγκες των κατοίκων.

από τον Lars Schwed Nygård

Φαντάζει σα να μην πρόκειται να τελειώσει ποτέ. Εκατοντάδες γυναίκες περπατούν η μία πίσω από την άλλη προς τον τεράστιο καταυλισμό, σχηματίζοντας μια ουρά μέχρι το τελευταίο άκρο του. Όλες κρατούν στα χέρια τους παιδιά, όλες ελπίζουν να πάρουν τρόφιμα και είναι αναρίθμητες.
Αυτή είναι μια σκηνή που επαναλαμβάνεται κάθε μήνα στο μικροσκοπικό χωριό Ιστόρτε στην περιοχή Μπακούλ της Σομαλίας. Οι γυναίκες και τα παιδιά βρίσκονται εδώ για να εξεταστεί η επισιτιστική τους κατάσταση, ελπίζοντας ότι θα μπορέσουν να λάβουν επιπλέον δελτία τροφίμων. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) βρίσκονται εδώ για να εντοπίσουν σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά, για τα οποία τα επιπλέον τρόφιμα δεν είναι αρκετά. Όταν το βάρος ενός παιδιού είναι 70% λιγότερο από το βάρος που θα έπρεπε φυσιολογικά να ζυγίζει, θα χρειαστεί να λάβει αγωγή στο Θεραπευτικό Επισιτιστικό Κέντρο των ΓΧΣ, περίπου 90 χιλιόμετρα μακριά.
Κάποια στιγμή, η πύλη του καταυλισμού κλείνει πίσω από τα τελευταία παιδιά που περιμένουν στη σειρά.
«Αυτή τη στιγμή πρέπει να βρίσκονται εδώ περίπου 800 παιδιά», λέει ο Αλί Κιούμπα από τους ΓΧΣ ο οποίος έχει αναλάβει το ρόλο της επίβλεψης. Και αμέσως ξεκινάει το δύσκολο έργο του καθορισμού του επιπέδου υποσιτισμού για καθένα από τα παιδιά μέσα στον καταυλισμό.
Ο Αλί Κιούμπα χρησιμοποιεί ένα πολύ απλό και αξιόπιστο τεστ όταν εξετάζει τα παιδιά. Χρησιμοποιώντας ένα χρωματιστό περιβραχιόνιο που ονομάζεται MUAC ( μία συντόμευση των λέξεων «Middle Upper Arm Circumference» ), μετράει με γρήγορες κινήσεις το μπράτσο κάθε παιδιού. Αν το περιβραχιόνιο δείξει πράσινο, τότε το παιδί είναι καλά. Το κίτρινο χρώμα υποδηλώνει μέτριο υποσιτισμό και το παιδί θα χρειαστεί χορήγηση συμπληρωματικών τροφίμων. Αν το περιβραχιόνιο φτάσει στο κόκκινο χρώμα, τότε το παιδί είναι σοβαρά υποσιτισμένο και θα χρειαστεί θεραπεία.
Ο ήλιος δύει πολύ πριν εξεταστεί και το τελευταίο παιδί. Στο τέλος της μέρας, οι εξετάσεις με το MUAC και οι μετρήσεις του ύψους και του βάρους των παιδιών αποκαλύπτουν ότι αρκετά από τα παιδιά είναι σοβαρά υποσιτισμένα. Ευτυχώς όμως, ο Αλί Κιούμπα τα ανακάλυψε όλα εγκαίρως. Αύριο, ένα φορτηγό που έχει ναυλωθεί από τους ΓΧΣ θα μεταμορφωθεί σε πρόχειρο ασθενοφόρο και θα τα μεταφέρει στο Επισιτιστικό Κέντρο.

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/09/2007 07:35:00 μμ

Το Χαμομηλάκι γράφει στις γυναίκες που γιορτάζουν σήμερα

 

Γιορτάζετε σήμερα όλες οι γυναίκες του κόσμου και πρέπει να έχετε χαρά, επειδή πολλά πετύχατε, πάρα πολλά και κυρίως τα τελευταία χρόνια. Άλλαξαν πολλές χώρες τους νόμους του και σας προστατεύουν πια από την εκμετάλλευση. Ναι, έχετε κάθε δικαίωμα να γιορτάζετε και να γλεντάτε.

θα ήθελα όμως να σας παρακαλέσω να μην ξεχνάτε ποτέ ποτέ, ότι πάρα πολλές γυναίκες σαν εσάς υποφέρουν πολύ. Ότι δεν έχουν δουλειά, δεν έχουν λεφτά καθόλου. Ότι, όταν αρρωσταίνουν, δεν έχουν φάρμακα. Ότι, όταν γίνονται πόλεμοι, αυτές και τα παιδιά τους, κυρίως τα κοριτσάκια τους, είναι τα πρώτα Θύματα.
Να μην ξεχνάτε ποτέ, ότι εκατομμύρια κοριτσάκια δεν πηγαίνουν σχολείο. Ότι τα βιάζουν και τα κακοποιούν. Ότι τα σκοτώνουν μόλις γεννηθούν επειδή είναι κορίτσια και είναι βάρος. Ότι, ότι...είναι τόσα πολλά, τόσο πολλές οι αδικίες ακόμα.
Θα ήθελα επίσης να σας πω ότι πρέπει να είσαστε περήφανες που γεννηθήκατε γυναίκες.

Ότι πρέπει να καμαρώνετε γι αυτό και να είσαστε αξιοπρεπείς,επειδή είναι πολύ σπουδαίο αυτό που είσαστε.
Και να σας παρακαλέσω, όλες σας, να αγαπάτε εμάς τα παιδάκια, να μας προσέχετε, να μας φροντίζετε. Οι μανούλες να έχετε υπομονή και όταν κάνουμε αταξίες να μη μας χτυπάτε, αλλά να απλώνετε τα χέρια σας μόνο για να μας αγκαλιάσετε.

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/08/2007 01:14:00 μμ

Μανούλα μίλησέ μου, μη με χτυπάς παρακαλώ....

 

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/08/2007 09:59:00 μμ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

 

Εγχειρίδιο Διατμηματικών Διαδικασιών Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις

Όταν ένα περιστατικό βίας στο οποίο εμπλέκεται παιδί αναφερθεί ή έρθει σε γνώση ενός λειτουργού του Σ.Π. & Α.Β.Ο., πρέπει αμέσως να επικοινωνεί με το Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας / Οικογενειακό Σύμβουλο ή την Αστυνομία.

10.1 Αναφορές για Κακοποίηση παιδιών
Στην κακοποίηση ανήλικων παιδιών ΔΕΝ ισχύει η αρχή της εχεμύθειας. Σ' αυτές τις περιπτώσεις ακολουθείται η πιο κάτω διαδικασία:
Σε περιπτώσεις όπου γίνεται καταγγελία κακοποίησης παιδιού από συγγενικό άτομο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο:
Παίρνονται στοιχεία (όνομα και διεύθυνση) του παιδιού και του θύτη και γίνεται αμέσως προφορική και γραπτή αναφορά, στο Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας.
Όταν η αναφορά γίνει εκτός των εργάσιμων ωρών λειτουργίας του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και το παιδί βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο τότε γίνεται αμέσως αναφορά στην Αστυνομία.
Αν κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με ενήλικα θύμα βίας γίνει αντιληπτό ότι υπάρχουν παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο τότε:
Το άτομο ενημερώνεται ότι η σχετική πληροφορία θα πρέπει να αναφερθεί στο Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας
Λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία και γίνεται προφορική και γραπτή αναφορά στην αρμόδια υπηρεσία.

10.2 Κέντρο Άμεσης Βοήθειας:
Στα κακοποιημένα ενήλικα άτομα ο Σύνδεσμος Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Βίας στην Οικογένεια, προσφέρει τις πιο κάτω υπηρεσίες και όταν το ενήλικο άτομο το επιθυμεί, εμπλέκεται το Τμήμα Κοινωνικών Υπηρεσιών ή η Αστυνομία:
Ψυχολογική στήριξη και συμβουλευτική καθοδήγηση τόσο σε ώρα κρίσης όσο και σε περιπτώσεις μακροχρόνιας κακοποίησης.
Συνοδεία στην Αστυνομία και Πρώτες Βοήθειες Νοσοκομείου, εφόσον το άτομο το επιθυμεί. Οι συνοδείες ισχύουν μόνο για την επαρχία Λευκωσίας.
Η δυνατότητα, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Νόμου 119 (1)/2000 τα μέλη του Συνδέσμου να καταθέσουν στην αστυνομία και ενώπιον δικαστηρίου σχετικά με καταγγελίες που γίνονται σε αυτά εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τα θύματα βίας. Οι καταθέσεις αυτές αποτελούν μαρτυρία.


10.3 Χώρος Φιλοξενίας για Κακοποιημένες Γυναίκες και τα Παιδιά τους:
Στο Χώρο Φιλοξενίας γίνονται δεκτές κακοποιημένες γυναίκες με τα παιδιά τους. Η παραμονή των φιλοξενουμένων στο χώρο αυτό μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 10 εβδομάδες. Η τοποθεσία και η διεύθυνση του χώρου είναι μυστική.

10.3.1 Διαδικασία Εισδοχής
Ο Χώρος Φιλοξενίας δέχεται άτομα τα οποία έρχονται σε επικοινωνία με τον Σύνδεσμο από δική τους πρωτοβουλία ή παραπέμπονται από κρατικούς / ιδιωτικούς φορείς τις ώρες λειτουργίας του Συνδέσμου.
Δίνεται προτεραιότητα σε γυναίκες οι οποίες συνοδεύονται από τα παιδιά τους και αμέσως καλείται το Τμήμα Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Άμεσος στόχος είναι η ασφάλεια και προστασία του παιδιού.
Εισδοχές γίνονται και εκτός των ωρών λειτουργίας της τηλεφωνικής γραμμής 1440 όπου ακολουθείται η εξής διαδικασία:
* Το άτομο χρειάζεται να αποταθεί στον αστυνομικό σταθμό της περιοχής του από όπου θα καλεστεί η επί καθήκοντι Λειτουργός του Συνδέσμου.
Η αστυνομία καλεί την επί καθήκοντι Λειτουργό όταν πρόκειται για περίπτωση κακοποιημένης γυναίκας άνω των 18 χρόνων η οποία ζητά χώρο να φιλοξενηθεί και έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο για να φιλοξενηθεί κάπου αλλού.

10.4 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΏΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ.
Το προσωπικό και μέλη Συνδέσμων ή Οργανώσεων που ασχολούνται με την οικογένεια και το παιδί κατά τη διάρκεια επισκέψεων σε σπίτια μπορεί να έρθουν σε επαφή με οικογένειες υψηλού κινδύνου όπου υπάρχει υποψία άσκησης βίας ανηλίκου ή ακόμη στοιχεία που αποκαλύπτουν βία στην οικογένεια.
Το προσωπικό και μέλη των οργανώσεων πρέπει άμεσα να ενημερώσουν το Οικογενειακό Σύμβουλο του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών, της κάθε επαρχίας.
Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης καλούν την Αστυνομία (Άμεση Επέμβαση τηλ: 199)

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/08/2007 09:38:00 μμ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα."
Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, 1948

Παρόλο που η Σύμβαση για Εξάλειψη κάθε μορφής Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών (1979), μαζί με τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (1989), είναι οι δύο πιο ευρύτατα αποδεκτές συνθήκες διεθνώς, επικυρωμένες από 163 και 191 χώρες αντίστοιχα, οι γυναίκες και τα κορίτσια εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα εμπόδια και διακρίσεις, ενώ στερούνται βασικά δικαιώματά τους. Σήμερα:

Γυναίκες και κορίτσια είναι τα πρώτα θύματα σε πολέμους και συρράξεις
Περίπου 60 εκατομμύρια κορίτσια δεν πάνε σχολείο
Κάθε χρόνο, δεκαπέντε εκατομμύρια έφηβες 15-19 ετών γίνονται μητέρες
515.000 γυναίκες εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα εγκυμοσύνης και τοκετού
Κάθε χρόνο 2 εκατομμύρια κορίτσια υπόκεινται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων
Εκατομμύρια γυναίκες, δολοφονούνται εκ προθέσεως ή εξ' αιτίας παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες

Γυναίκες & Κορίτσια, σε περιόδους συρράξεων
Τα προηγούμενα είκοσι χρόνια οι συστηματικοί βιασμοί χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα πολέμου και εθνικής εκκαθάρισης σχεδόν σε όλο τον κόσμο, από τη Λιβερία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι την Καμπότζη και τη Ρουάντα ή τη Σιέρα Λεόνε. Τέτοιου είδους εγκλήματα καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό όσο κανένα άλλου είδους όπλο. Ο φόβος του βιασμού άλλωστε θεωρείται ως η κύρια αιτία της φυγής των γυναικών από τις εστίες τους. Στις τελευταίες δεκαετίες ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων αυξήθηκε δραματικά. Μόνο το 2000 ο αριθμός προσφύγων και εκτοπισμένων ανήλθε σε 31 εκατομμύρια, το 80% από αυτούς σχεδόν ήταν γυναίκες και παιδιά.

Οι μετακινήσεις πληθυσμών και η κατάρρευση των κοινωνικών δομών εξαιτίας των ενόπλων συρράξεων, ενθαρρύνουν το βιασμό και την πορνεία όπως επίσης τη σεξουαλική δουλεία σε στρατιώτες. Οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και η εξάπλωση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, ιδιαίτερα του AIDS, είναι οι συνεπακόλουθες φυσικές επιπτώσεις αυτής της ανθρώπινης υποβάθμισης.
Οι σύγχρονοι πόλεμοι, σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι στο παρελθόν, καταστρέφουν τη ζωή γυναικών και κοριτσιών. Στη Ρουάντα, ανάμεσα στον Απρίλιο του 1994 και τον Απρίλιο του 1995, περισσότερα από 15.700 κορίτσια και γυναίκες βιάστηκαν. Εκτιμάται ότι από το 1992 που ξέσπασε ο πόλεμος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τουλάχιστον 20.000 βιασμοί διαπράχτηκαν από στρατιώτες όλων των αντιμαχόμενων μερών. Αριθμοί που είναι πάντα δύσκολο να υπολογισθούν επακριβώς εξαιτίας και του φόβου των θυμάτων για κοινωνικό στιγματισμό.

Εκπαίδευση
Σχεδόν τα δύο τρίτα από τα περισσότερα από σχεδόν 120 εκατομμύρια παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο είναι κορίτσια. Το ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο δεν συμπληρώνει ούτε 5 χρόνια βασικής εκπαίδευσης.

Από τα 875 εκατομμύρια ενήλικες αναλφάβητους σε όλο τον κόσμο, τα δύο τρίτα είναι γυναίκες.
Σε περισσότερες από 45 χώρες, λιγότερο από το 1 στα 4 κορίτσια εγγράφονται στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Τα κορίτσια είναι συχνότερα αυτά που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο ή που το εγκαταλείπουν για να παντρευτούν, να αποκτήσουν παιδιά, να εργασθούν ή να φροντίσουν την οικογένειά τους, που αποδεκατίζονται από το AIDS.

Γάμοι σε νεαρή ηλικία
Σε πολλές κοινωνίες υπάρχει εδραιωμένη η πεποίθηση ότι οι γυναίκες δεν έχουν κανένα άλλο προορισμό παρά το γάμο και τη μητρότητα και τις αντιμετωπίζουν σαν ένα παθητικό στην οικογένεια με αποτέλεσμα να επιδιώκουν να τις παντρέψουν το γρηγορότερο δυνατό, συχνά αμέσως μόλις φθάνουν στην εφηβεία. Σχεδόν 15 εκατομμύρια κορίτσια 15-19 ετών γίνονται μητέρες κάθε χρόνο, δηλαδή γεννούν σχεδόν το 10% των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πρώιμη είσοδος των κοριτσιών στη σεξουαλική ζωή είναι συχνότατα απόρροια της έλλειψης εκπαίδευσης, της φτώχειας, των πολιτισμικών συνηθειών, της ελλιπούς πληροφόρησης κ.ά.

Οι έγκυες έφηβες έχουν αυξημένες πιθανότητες πρόωρου τοκετού, αποβολής και γέννησης θνησιγενούς βρέφους ενώ έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες από τις γυναίκες άνω των 20 ετών να πεθάνουν από αιτίες που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Τα παιδιά τους, σε σχέση με αυτά ενηλίκων γυναικών διατρέχουν 30% μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν πριν συμπληρώσουν το πρώτο έτος της ηλικίας τους.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων
Η γυναικεία επιτομή, το κόψιμο της κλειτορίδας ή και του εξωτερικού τμήματος των γεννητικών οργάνων μιας γυναίκας εκτιμάται ότι επηρεάζει σήμερα τη ζωή περίπου 130 εκατομμυρίων κοριτσιών σε όλο τον κόσμο.

Σε κάποιες περιοχές της Νότιας της Σαχάρας Αφρικής, σχεδόν όλες οι γυναίκες έχουν υποστεί γυναικεία επιτομή. Για παράδειγμα στη Σομαλία, τη Γουϊνέα, το Τζιμπουτί, την Ερυθραία το ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 98% και 100%. Παρότι η ηλικία της επέμβασης διαφέρει ανάλογα με τις πολιτισμικές συνήθειες κάθε περιοχής, γίνεται κάθε χρόνο σε ακόμη 2 εκατ. κορίτσια, κυρίως ηλικίας 4-12 ετών. Συχνά οι επεμβάσεις αυτές γίνονται εμπειρικά χωρίς γνώση ιατρικής και ανατομίας και χωρίς τη χρήση αναισθητικού.

Βία κατά των γυναικών
Η συνηθέστερη μορφή βίας κατά των γυναικών είναι η ενδο-οικογενειακή βία, δηλαδή η βία που ασκείται μέσα στην ίδια την οικογένεια. Αυτή η μορφή βίας συνεχίζει να καταπατά τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες. Δεν κάνει διακρίσεις πολιτισμικής κληρονομιάς, ταξικής θέσης, μορφωτικού επιπέδου, ύψους εισοδήματος, εθνικότητας και ηλικίας. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπολογίζεται ότι λείπουν από τις επίσημες στατιστικές τουλάχιστον 60 εκατομμύρια γυναίκες (UNICEF Annual Report 2000), θύματα των ίδιων των οικογενειών τους, δολοφονημένες εκ προμελέτης ή μέσω παραμέλησης, μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες.

Ο μακρύς κατάλογος των τύπων της βίας που ασκείται εναντίων των γυναικών αρχίζει από την έκτρωση λόγω προτίμησης φύλου και συμπεριλαμβάνει εκτός από το φυσικό ξυλοδαρμό και άλλες μορφές βίας, όπως το κάψιμο με οξύ και τους φόνους για την "τιμή", τον εξαναγκαστικό υποσιτισμό, την έλλειψη πρόσβασης σε ιατρική περίθαλψη και στο σχολείο, τον εξαναγκασμό σε πορνεία και την καταναγκαστική εργασία. Παρόλο που τέτοια εγκλήματα δεν είναι αποδεκτά στο κοινό σε καμία χώρα, παραμένουν, ακόμα και εκεί που υπάρχουν νομικές απαγορεύσεις.

Γυναίκες και κορίτσια στις πρώτες προτεραιότητες της UNICEFΜε απώτατο και κορυφαίο στόχο των ενεργειών της, την κατάρριψη των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών, η UNICEF αποσκοπεί στην ισχυροποίηση της νομικής προστασίας και στην αναθεώρηση και βελτίωση της ισχύουσας νομοθεσίας. Η UNICEF σε πολλές χώρες του κόσμου πραγματοποιεί προγράμματα για την ενημέρωση και την εκπαίδευση των γυναικών σε συνεργασία με εθνικές κυβερνήσεις, τοπικούς Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και με τη στήριξη των τοπικών κοινοτήτων για:

την κοινωνική και οικονομική βελτίωση της θέσης των γυναικών
την προώθηση και υποστήριξη της εκπαίδευσης των κοριτσιών
την προστασία του άμαχου πληθυσμού σε εμπόλεμες συρράξεις
την κατάργηση του εθίμου του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων
την κατάργηση των διακρίσεων μεταξύ αγοριών και κοριτσιών
τον οικογενειακό προγραμματισμό

--
Posted By Vassileia to Το χαμομηλάκι at 3/08/2007 08:24:00 πμ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

 

Ο πόλεμος είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί στη γη. Στον πόλεμο που τώρα ετοιμάζεται να κάνει η Αμερική με το Ιράκ θα σκοτωθούν πολλοί άνθρωπο και θα μείνουν πολλά παιδιά ορφανά. Θα προκληθούν πολλές αρρώστιες. Θα έπρεπε ο κ. Μπους να δώσει μια ευκαιρία στην ειρήνη.

Αντωνιάδου Άννα (Ε΄ Τάξη)

* * *
Εδώ και λίγο καιρό οι Αμερικάνοι θέλουν να κάνουν πόλεμο στο Ιράκ. Εγώ πιστεύω ότι δεν πρέπει να γίνονται πόλεμοι, γιατί σκοτώνονται πολλοί άνθρωποι, πολλά παιδιά μένουν ορφανά, πολλοί άνθρωποι γίνονται πρόσφυγες, μένουν άστεγοι. Επίσης ο τόπος τους καταστρέφεται και μολύνεται από τη ραδιενέργεια.

Ηλιάδης Κώστας (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Εγώ είμαι κατά των πολέμων, τους μισώ, γιατί φέρνουν πόνο, ορφάνια, θάνατο. Αν ήταν στο χέρι μου θα έβαζα στη φυλακή όλους όσους τους προκαλούν. Να τώρα κι αυτός ο πόλεμος που ετοιμάζεται να κάνει η Αμερική στο Ιράκ. Είναι άδικος.

Σεμερτζίδου Θοδώρα (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Οι σκέψεις μου για τον πόλεμο είναι αρνητικές. Γιατί θα πρέπει ν πεθαίνουν τόσοι αθώοι άνθρωποι σε κάθε πόλεμο που γίνεται; Τόσοι νέοι που θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους, αν γίνει πόλεμος – ποιος ξέρει – μπορεί να τη χάσουν. Κάθε άνθρωπος, ακόμη και ο Μπος, θα 'πρεπε να μην επιτρέπει να γίνει πόλεμος!

Παναούση Αικατερίνη (Ε΄ Τάξη)

* * *


Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να χύνεται τόσο αίμα για τα λεφτά! Ο Μπους νοιάζεται μόνο για τα λεφτά; Και όταν γίνεται πόλεμος ή ανακοινώνει έναν πόλεμο, έχει ένα χαμόγελο ως τ' αυτιά του! Ο πόλεμος είναι ένας κακός σπόρος που δεν αφήνει να φυτρώσει η ειρήνη!!!

Σελίδου Χαρούλα (Ε΄ Τάξη)

* * *

Άραγε τι να είναι ο πόλεμος; Πόλεμος σημαίνει θάνατος και μπόλικο αίμα. Αυτό σημαίνει πόλεμος. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Με τον πόλεμο οι άνθρωποι γίνονται πρόσφυγες και αυτό μου προκαλεί πολύ άσχημα συναισθήματα. Πολλά παιδιά μένουν ορφανά. Οι μεγάλοι αυτού του κόσμου, όμως, δεν το καταλαβαίνουν και αυτό είναι πολύ σκληρό.

Βασιλειάδης Άγγελος (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Ο πόλεμος είναι πάρα πολύ κακό πράγμα. Νεκροί, θύματα, αίματα, και όλα αυτά εξαιτίας του πολέμου. Του πολέμου που γίνεται για λεφτά και για πετρέλαια. Πρέπει να υπάρχει σ' όλο τον κόσμο ειρήνη, γιατί με τον πόλεμο «κερδίζουμε» μόνο καταστροφές.

Παυλίδου Παναγιώτα (Ε΄ Τάξη)

* * *

Εγώ δε θέλω να γίνεται πόλεμος γιατί με τον πόλεμο που γίνεται, κυρίως, για το συμφέρον και για το χρήμα, σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι, όπως για παράδειγμα τα παιδιά. χιλιάδες παιδιά μένουν ορφανά. Χιλιάδες οικογένειες χωρίζονται και, ακόμα, χιλιάδες άνθρωποι φεύγουν από την ιερή τους πατρίδα, χωρίς να το θέλουν οι ίδιοι, και οδηγούνται πρόσφυγες στην ξενιτιά. Ο πόλεμος είναι ερείπια και πόνος.

Σιδηρόπουλος Γιώργος (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Εγώ πιστεύω πως ο πόλεμος σκοτώνει χιλιάδες ανθρώπους και αφήνει ορφανά παιδιά, που δεν έχουν να φάνε. Όλα αυτά γίνονται για το χρήμα και μόνο για το χρήμα.

Γιαπράκης Μάκης (Ε΄ Τάξη)

* * *

Δεν πρέπει να γίνεται πόλεμος, γιατί σκοτώνεται πολύς κόσμος που δε φταίει σε τίποτα. πολλές χώρες κάνουν πόλεμο για να κερδίσουν εδάφη, αλλά δε σκέφτονται τον κόσμο που σκοτώνεται. Με τα όπλα που χρησιμοποιούνται μπορεί να καταστραφεί μια ολόκληρη χώρα.

Παυλίδης Βασίλης (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Πόλεμος είναι κάτι που δε μου αρέσει ούτε θα μου αρέσει ποτέ. Άδικα σκοτώνονται παιδιά, άλλα μένουν ορφανά και οι μανάδες κλαίνε για τα παιδιά τους που είναι φαντάροι και σκοτώνονται. Σ' όλες τις περιπτώσεις πιστεύω πως ο πόλεμος γίνεται για το χρήμα. Μακάρι να υπήρχε παντού, σ' όλον τον κόσμο, ΕΙΡΗΝΗ!

Σεμερτζίδης Παναγιώτης (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Ο πόλεμος, το χειρότερο πράγμα, ο σκοτωμός, η λύπη. Τα παιδιά μένουν ορφανά και γίνονται μεγάλες καταστροφές. Ακόμα σκοτώνονται πολλοί αθώοι άνθρωποι και μολύνεται το περιβάλλον από τα πυρηνικά όπλα.

Παπαδόπουλος Κώστας (Ε΄ Τάξη)

* * *

Εγώ ξέρω ότι ο πόλεμος είναι επικίνδυνο και σκληρό πράγμα. Πιστεύω πως αυτός που τον κάνει είναι πολύ κακός άνθρωπος και του αρέσει να βλέπει τον κόσμο να σκοτώνεται και να πονά. Μα κανείς δεν κερδίζει τίποτα από τον πόλεμο. Ίσως όμως, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, να «κερδίζουν» κάποιοι μόνο τον θάνατο και τίποτε άλλο.

Σαββίδου Έλλη (Ε΄ Τάξη)

* * *

Ο πόλεμος είναι μια φρικτή πράξη που κανένας δε θα ήθελε. Ειδικά τώρα με την Αμερική εναντίον του Ιράκ με τόσους αθώους ανθρώπους να περιμένουν τη συμφορά. Εγώ, όπως και να 'ναι, δε θα τον ήθελα, γιατί σκοτώνει καημένους και κατατρομαγμένους ανθρώπους.

Χαραλαμπίδης Γιάννης (ΣΤ΄ Τάξη)

* * *

Ο πόλεμος είναι πολύ επικίνδυνος για τους ανθρώπους. Πολλοί θα πεθάνουν αν ο κ. Μπους κάνει πόλεμο στο Ιράκ. Θα πεθάνουν πολλά παιδιά.

Φαντίδου Ελένη (Ε΄ Τάξη)

* * *

Οι δικές μου σκέψεις για τον πόλεμο είναι πολύ κακές. Ο πόλεμος είναι το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, γιατί σκοτώνονται χιλιάδες άνθρωποι. Φέρνει την καταστροφή. Εκείνοι που κάνουν τον πόλεμο δε σκέφτονται εκείνους που θα πεθάνουν. Σκέφτονται μόνο τους εαυτούς τους.

Ταταρίδου Μιλένα (Ε΄ Τάξη)

* * *

Η γνώμη που έχω για τον πόλεμο δεν είναι καθόλου καλή, γιατί εξαιτίας του πολλά παιδιά μένουν ορφανά και οι γυναίκες χήρες. Όμως δεν είναι μόνο αυτές οι συνέπειες. Πολλά παιδιά γεννιούνται με αρρώστιες από τα πυρηνικά όπλα. Επίσης από τα πυρηνικά μολύνεται και το περιβάλλον.

Παπαδοπούλου Ελένη (ΣΤ΄ Τάξη)

--
Posted By Vassileia to Το χαμομηλάκι at 3/07/2007 07:34:00 μμ

FW: [Το χαμομηλάκι] Όταν μιλούν οι ειδικοί....

 «Το καταλληλότερο άτομο να υποστεί ψυχανάλυση είναι κάποιο που ανεξάρτητα από το πόσο ανίκανο είναι τη δεδομένη χρονική στιγμή, είναι, γενικά ή εν δυνάμει, δυνατή προσωπικότητα. Αυτό το άτομο μπορεί να έχει ήδη επιτύχει σημαντικές ικανοποιήσεις- με φίλους, στο γάμο του, στη δουλειά ή μέσω ιδιαίτερων ενδιαφερόντων και χόμπι- αλλά παρόλα αυτά πλήττεται σημαντικά από μακροχρόνια συμπτώματα: κατάθλιψη ή άγχος, σεξουαλική ανικανότητα, ή σωματικά συμπτώματα χωρίς καμία εμφανή σωματική αιτία. Κάποιος μπορεί να βασανίζεται από προσωπικά εθιμοτυπικά ή εξαναγκασμούς ή από επαναλαμβανόμενες σκέψεις τις οποίες δεν γνωρίζει κανείς άλλος. Κάποιος άλλος μπορεί να ζει μια καταπιεσμένη ζωή απομόνωσης και μοναξιάς, ανίκανος να νιώσει κοντά σε οποιονδήποτε.
Ένα θύμα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης μπορεί να υποφέρει από ανικανότητα να εμπιστευθεί τους άλλους. Κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν ψυχανάλυση εξαιτίας επαναλαμβανόμενων αποτυχιών στη δουλειά ή στις ερωτικές σχέσεις τους, οι οποίες δεν οφείλονται στην τύχη αλλά σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Άλλοι χρειάζονται ψυχανάλυση επειδή ο χαρακτήρας τους ουσιαστικά περιορίζει τις επιλογές τους και τις επιθυμίες τους.» (Αμερικάνικη Ένωση Ψυχαναλυτών)

--
Posted By Vassileia to Το χαμομηλάκι at 3/06/2007 09:04:00 μμ

Η ΦΛΥΑΡΟΥΛΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΤΣΙΡΚΟ

Καλή σας μέρα.
Και τι όμορφη μέρα που είναι πραγματικά σήμερα.
Ένας υπέροχος ολοζώντανος ήλιος έχει ανέβει στον ουρανό σας και φωτίζει ολόκληρη την πόλη που απλώνεται από κάτω μου.
Κάνει αρκετή ζέστη κι όλοι σας κυκλοφορείτε με ελαφρά ρούχα που για να ταιριάζουν με την χαρά του φωτός είναι τα περισσότερα ανοιχτόχρωμα.
Χαρωπά κόκκινα, παιχνιδιάρικα κίτρινα, ανοιχτά γαλάζια και λευκά.
Οι δρόμοι από εδώ ψηλά που βρίσκομαι πετώντας μοιάζουν να είναι στρωμένοι με ένα πολύχρωμο χαλί.
Βλέπω πολλά παιδιά σήμερα στους δρόμους αλλά και πολλούς μεγάλους.
Δεν είναι Κυριακή, είδατε μέχρι και τις ημέρες τις εβδομάδας ξέρω, άρα θα πρέπει να είναι κάποια από τις γιορτές που τις ονομάζεται και αργίες.
Αν θυμάμαι καλά αργία είναι μια μέρα που οι μεγάλοι δεν δουλεύουν και οι μικροί δεν πηγαίνουν σχολείο. Και μιας και το σχολείο σας είναι η δουλειά των μικρών, αργία είναι η ημέρα που δεν δουλεύει κανείς.
Μου αρέσουν οι αργίες, όχι γιατί δεν έχω να κάνω τίποτα, αλλά ακριβώς γιατί μπορώ να κάνω πολλά από αυτά που δεν μπορώ να κάνω τις άλλες μέρες. Για τον ίδιο λόγο νομίζω πως αρέσουν και σε σας.
Για να δούμε ποιόν θα διαλέξουμε σήμερα για να του κάνουμε παρέα στα όσα θα δει και θα μάθει. Νομίζω πως είμαι ήδη πολύ τυχερή.
Ακριβώς από κάτω μου περνάει ένα χαριτωμένο αγοράκι με καστανά μαλλιά και μάτια, γυαλιά και ένα όμορφο κόκκινο φανελάκι πάνω από το τζην παντελόνι του.
Η μητέρα του κι ο πατέρας του τον κρατάνε από τα χέρια καθώς διασχίζουν τον δρόμο. Πάντα πρέπει να περνάτε τους δρόμους σας με τους γονείς σας και πάντα κρατώντας τους σφιχτά από το χέρι.
Έχετε πολλά αυτοκίνητα μιας και δεν έχετε φτερά σαν εμάς για να πηγαινοέρχεστε και τα καημένα είναι φτιαγμένα για να τρέχουν.
Οι οδηγοί τους πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί αλλά το ίδιο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε κι εμείς.
Κατεβαίνω χαμηλότερα και κάθομαι απαλά απαλά στον ώμο του μικρού μου φίλου.
Μα ναι !!!!
Είμαι όντως πολύ τυχερή σήμερα.
Οι γονείς του Νικόλα θα τον πάνε για πρώτη φορά στο τσίρκο.
Νοιώθω πόσο χαρούμενος είναι, και άλλο τόσο είμαι κι εγώ. Δεν έχω πάει ούτε κι εγώ ξανά σε ένα τσίρκο κι είμαι ανυπόμονη να δω όλα αυτά που έχω ακούσει από άλλους στο μανιταρένιο μου χωρίο.
Η μητέρα του Νικόλα του μιλάει για τα ζώα που θα δούμε εκεί, μερικά από τα οποία είναι από χώρες τόσο μακρινές όσο περίπου και η δικιά μου. Του εξηγεί πόσο πρέπει να φροντίζουμε και να αγαπάμε τα ζώα ακόμα κι εκείνα που δεν είναι ούτε τόσο όμορφα ούτε τόσο χρήσιμα όσο κάποια άλλα.
Συμφωνώ μαζί της. Κάθε ζώο έχει και αισθήσεις για να νοιώσει τον πόνο –που ποτέ δεν πρέπει να προκαλούμε- αλλά και αισθήματα για να καταλαβαίνει πότε του φερόμαστε καλά και πότε όχι.
Ο μπαμπάς του αναλαμβάνει να του εξηγήσει πως πρέπει να περιμένουν στην ουρά υπομονετικά μέχρι να βγάλουν τα εισιτήρια τους και μέχρι σιγά σιγά οι άνθρωποι του τσίρκου να τους βάλουν στις θέσεις τους.
Του εξηγεί επίσης πως πρέπει να δει όλα αυτά τα θαυμάσια πράγματα που θα δει εκεί χωρίς να κάνει φασαρία και χωρίς να ενοχλεί τους διπλανούς του και πως αν θέλει να ρωτήσει οτιδήποτε να το κάνει αμέσως.
Θυμάστε τι είπαμε για τις ερωτήσεις ; Είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθει κανείς κάτι αρκεί να ρωτάει με όμορφο τρόπο.
Αν και καμιά φορά όταν είμαστε με πολύ κόσμο είναι καλύτερα να περιμένουμε και να ρωτήσουμε αυτό που θέλαμε αργότερα. Έτσι θα μπορέσουν να μας εξηγήσουν καλύτερα και δεν θα ενοχλήσουμε πραγματικά κανέναν.
Η διαδρομή για το τσίρκο είναι μικρή και φτάνουμε σύντομα.
Είμαι ενθουσιασμένη.
Μια πελώρια τέντα με τεράστιες λευκές και πράσινες ρίγες υψωνόταν μέχρις εκεί που δύσκολα πια την έβλεπε κανείς. Πρέπει να περιείχε όλα εκείνα τα θαύματα που είχαμε έρθει να δούμε μιας κι όλοι πήγαιναν προς τα εκεί.
Όλος ο χώρος γύρω από την τέντα έμοιαζε με μεγάλο πανηγύρι.
Οι μπαλoνάδες χαμογελούσαν στα παιδιά και έκανα βόλτες πάνω κάτω για να φανούν τα πολύχρωμα μπαλόνια τους από όλες τις πλευρές. Οι κουλουράδες θα πρέπει να είχαν κλείσει την μύτη τους, αλλιώς δεν μπορώ να καταλάβω πως άντεχαν και δεν έτρωγαν μόνοι τους τα μοσχομυρωδάτα τους κουλούρια.
Πολλά παιδάκια γκρίνιαζαν πραγματικά πολύ άσχημα για να κάνουν τους γονείς τους να τους αγοράσουν κάτι από όλα αυτά.
Χαίρομαι γιατί ο μικρός μου φίλος ήταν πολύ ευγενικός όταν ζήτησε ένα ζαχαρωμένο μήλο και χαίρομαι ακόμα περισσότερο που οι γονείς του αναγνωρίζοντας τους καλούς του τρόπους του το πήραν αμέσως.
Ίσως αργότερα όταν το ανοίξει προσεκτικά να πάρω κι εγώ έναν μικρό κόκκο ζάχαρης αλλά πρέπει να θυμηθώ να πλύνω καλά καλά τα δόντια μου το βράδυ στο μανιταροχωριό.Η ζάχαρη είναι πολύ νόστιμη και μου αρέσει όπως σε όλα τα παιδάκια –παιδάκι είμαι κι εγώ- αλλά δεν κάνει να μένει στα δόντια μας.
Κι ο καλύτερος τρόπος να την ευχαριστιόμαστε χωρίς να μας κάνει κανένα κακό στα δοντάκια μας είναι να τα φροντίζουμε καθημερινά.
Ο Νικόλας έχει κάτασπρα δοντάκια κι όμορφο χαμόγελο και πρέπει να ακολουθεί τον κανόνα αυτόν με μεγάλη προσοχή.
Χαίρομαι.
Χαίρομαι επίσης πάρα πολύ για τον καλό χαρακτήρα που έδειξε ο φίλος μου όλη την ώρα –πραγματικά βαρετή- που έπρεπε να περιμένει για να βγάλουν τα εισιτήρια τους, και να μπουν στην μεγάλη τέντα.
Πολλά παιδάκια και αρκετοί μεγάλοι δυστυχώς βιάζονταν, θύμωναν και καμιά φορά έσπρωχναν τους μπροστινούς τους ή γκρίνιαζαν συνεχώς γιατί τους φαινόταν πως όλα γίνονταν πολύ αργά.
Α !! Είναι μεγάλη αγένεια όλα αυτά και δεν μου αρέσουν καθόλου.
Όλα τα πράγματα όταν γίνονται με μια σειρά και με μια τάξη γίνονται πάντα πολύ πολύ καλύτερα και είναι συχνά προτιμότερο να περιμένει κανείς παρά να θέλει να τα κάνει όλα μαζί βιαστικά.
Σκέφτηκα μάλιστα να μαλώσω ένα κοριτσάκι που έλεγε συνεχώς πόσο πολύ βιάζεται αλλά με την ψιλή φωνούλα μου δεν θα με άκουγε.
Ευτυχώς ο μεγάλος κύριος που ήταν μαζί της, ο παππούς της μάλλον, της εξήγησε αυτά που είπα κι εγώ προηγουμένως και η Ελενίτσα, έτσι έλεγαν το κοριτσάκι, σταμάτησε αμέσως.
Μπήκαμε στην πελώρια τέντα και ακολουθήσαμε την ευγενική κυρία με την όμορφη γκρίζα στολή που μας έδειξε τις θέσεις μας.
Ο κόσμος έμπαινε συνέχεια από τις πόρτες τις μεγάλης τέντας και καθόταν στις θέσεις που κύκλωναν έναν μεγάλο άδειο χώρο στο κέντρο της. Σε λίγη ώρα όλες οι θέσεις ήταν γεμάτες.
Κόντευα να τρελαθώ από τη χαρά μου. Ο Νικόλας το ίδιο.
Περίμενα να δω ζώα, ακροβάτες, ταχυδακτυλουργούς, κλόουν, αμαζόνες, ισορροπιστές και όλα εκείνα που είχα ακούσει πως βλέπει κανείς σε ένα τσίρκο.
Μα γιατί δεν αρχίζουν ακόμα ;
Α….να.
Έσβησαν τα φώτα, ξεκινάμε.
Είδα τόσα πολλά εκεί στις 2 ώρες που κράτησε η παράσταση που είναι αδύνατον να σας τα πω όλα. Μερικά όμως ήταν πραγματικά τόσο εντυπωσιακά που δεν μπορώ παρά να σας τα πω όπως ακριβώς θα τα πω και στους άλλους όταν γυρίσω στο χωριουδάκι μου.
Μου άρεσαν πάρα πολύ τα άλογα.
Ήταν πολύ όμορφα με τα χρυσά τους γκέμια και τις αστραφτερές τους σέλες και τόσο μα τόσο καλά εκπαιδευμένα που έφτανε μια απλή λέξη από την κυρία που τα κατεύθυνε για να κάνουν του κόσμου τους όμορφους σχηματισμούς.
Έτρεχαν, σταματούσαν απότομα κι άλλαζαν πορεία, στέκονταν και περπατούσαν μόνο στα πίσω τους πόδια, κουνούσαν το κεφάλι τους σαν να συνομιλούσαν μεταξύ τους, χλιμίντριζαν, έκανα χορευτικές φιγούρες κι ύστερα ξαναέτρεχαν γύρω γύρω για να μπορούν όλοι να τα θαυμάζουν καλύτερα.
Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα όταν μπήκαν το ένα δίπλα στο άλλο πολύ πολύ κοντά από την άκρη της πίστας μέχρι το κέντρο της κι άρχισαν να τρέχουν με τέτοιο τρόπο που να κρατάνε τον σχηματισμό τους.
Είμαι σίγουρη πως αυτά που ήταν έξω έξω κουράστηκαν αρκετά περισσότερο τρέχοντας για να προλάβουν τα άλλα που ήταν στο κέντρο και που έκανα απλά μικρά βηματάκια.
Από όλα τα ζώα που είδα τα μεγαλύτερα και τα πιο εντυπωσιακά ήταν οι Ελέφαντες. Άκουσα τον πατέρα του Νικόλα να του λέει πως έρχονται από μια μεγάλη χώρα που λέγεται Αφρική και στην οποία κάνει συνέχει πάρα πολύ ζέστη.
Πόσο μεγάλοι ήταν. Ακόμα κι ένα μικρό ελεφαντάκι που έτρεχε κρατώντας με την μεγάλη του μύτη, προβοσκίδα άκουσα πως το λένε, την μητέρα του από την ουρά ήταν σχεδόν τόσο μεγάλο όσο το μικρότερο από τα άλογα που είχαμε δει πιο πριν.
Δεν έτρεχαν γρήγορα τόσο μεγάλοι που ήταν κι ήταν λίγο αστείοι με τα μεγάλα τους αυτιά και τα τεράστια δόντια τους που αν άκουσα σωστά ανάμεσα από τα χειροκροτήματα τα λένε χαυλιόδοντες.
Έκαναν όμως κόλπα που μόνο θαυμάσια μπορώ να τα πω και μου άρεσαν πολύ. Ειδικά όταν ο μεγαλύτερος από αυτούς ανέβηκε σε μια γιγαντιαία μπάλα και την κύλησε με τα πόδια τους χωρίς να πέσει από την μια άκρη της πίστας στην άλλη. Εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς πόσο μεγάλος ήταν.
Αν τα ζώα έκανα θαυμαστά κόλπα τότε τι να πει κανείς για τους ανθρώπους του τσίρκου. Οι Κλόουν ήταν τόσο αστείοι που πολλές φορές από τα δυνατά του γέλια ο μικρός μου φίλος με έριξε από τον ώμο του.
Έτρεχαν πάνω κάτω, πείραζαν ο ένας τον άλλον, έκαναν πως έπεφταν και χτυπούσαν πλησίαζαν τα παιδιά στις πρώτες θέσεις και τα έκαναν να γελούν.
Κάθε ένας από αυτούς φορούσε πολύ αστεία πολύχρωμα ρούχα και τεράστια παπούτσια πολλές φορές παράταιρα μεταξύ τους.
Όλοι είχαν τα πρόσωπα τους βαμμένα με λαμπερά χρώματα και όλοι μα όλοι έδειχνα να το ευχαριστιούνται τόσο μα τόσο πολύ. Οι ακροβάτες με τρόμαξαν λίγο τόσο ψηλά που βρίσκονταν.
Ακόμα κι εγώ που έχω φτερά και μπορώ να πετάω πολλές φορές φοβάμαι τόσο ψηλά. Εκείνοι όμως έμοιαζαν να είναι γεννημένοι πάνω στις κούνιες που ήταν κρεμασμένες από την οροφή της τεράστιας τέντας και που είμαι σίγουρη πως τις λένε αιώρες.
Το άκουσα από τον παππού της Ελενίτσας που είχε καθίσει δίπλα μας. Ένα πράγμα που πρέπει να θυμάμαι και που το άκουσα κι αυτό από τον παππού της Ελενίτσας είναι πως όλα αυτά που κάνουν οι ακροβάτες και οι ισορροπιστές δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολα όσο κι αν φαίνονται πως είναι.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν αφιερώσει πολλές ώρες για να μάθουν να κάνουν όλα αυτά που τους βλέπουμε να κάνουν και τα έχουν μάθει από μεγαλύτερους και εμπειρότερους από αυτούς.
Ποτέ, μα ποτέ δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε και να νομίζουμε πως μπορούμε έτσι απλά να τα κάνουμε κι εμείς κι αν δοκιμάσουμε το πιο πιθανό είναι να χτυπήσουμε και μάλιστα πολύ. Θα πρέπει να το θυμάμαι αυτό κι ελπίζω να το θυμάται καλά και η Ελενίτσα που την είδα πολύ ενθουσιασμένη.
Όταν βγήκαμε από την τέντα είχα τόσο πολλά να πω στους άλλους στο μανιταροχωριό που βιαζόμουν να φύγω.
Έμεινα όμως λίγο παραπάνω για να ευχαριστήσω τον μικρό μου φίλο για την ευκαιρία που μου έδωσε να δω όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα.
Και ξέρετε κάτι ;
Μου άρεσε πάρα πολύ που και ο ίδιος ο Νικόλας ευχαρίστησε πρώτα τους γονείς του που τον πήγαν στο τσίρκο και αμέσως μετά άρχισε να τους ρωτάει όλα εκείνα που ήθελε από ώρα να ρωτήσει για όσο είχε δει.
Το βράδυ στο χωριό όλοι με άκουγαν με προσοχή.
Είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ με όλα εκείνα τα χρώματα, τα σχήματα και τις κινήσεις που πρέπει να μιλούσα ασταμάτητα για πολύ ώρα.
Είμαι σίγουρη πως δεν τους πείραξε και πολύ μιας και όλοι στο τέλος της διήγησης μου δήλωσαν πως με την πρώτη ευκαιρία θα πάνε κι εκείνοι να δουν από κοντά αυτό το τόσο υπέροχο θέαμα.
Πάντως, κανείς από εμάς όσο κι αν το σκεφτήκαμε, όσο κι αν βασανίσαμε το μικρό μας μυαλό, δεν μπόρεσε να καταλάβει πως χώρεσε ολόκληρος λαγός σε ένα τόσο δα καπέλο.

Δημήτρης Μπαλτάς

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/06/2007 07:59:00 μμ

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (μέρος 6)

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΤΕ ΑΛΛΑΓΗ
Υπάρχουν άνθρωποι στην κοινότητά σας οι οποίοι δεν άκουσαν ποτέ τις εκφραζόμενες εδώ ιδέες. Είναι η ώρα να τις ακούσουν, δε συμφωνείτε;

Μπορείτε να βοηθήσετε να σπαρθούν οι σπόροι μίας νέας γενεάς που να ενδιαφέρεται και να συνεργάζεται περισσότερο και να είναι λιγότερο βίαιη αν μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες με άλλους—φίλους, συναδέλφους, γείτονες, γονείς των φίλων των παιδιών σας, κοινοτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες, τους δασκάλους των παιδιών σας, τοπικές και κρατικές εκπαιδευτικές αρχές και με τους κυβερνητικούς σας εκπροσώπους. Πιστεύουμε ότι ο καθένας πρέπει να ακούσει αυτό το μήνυμα.

Γνωρίζουμε ότι μερικοί άνθρωποι στην κοινότητά σας θα απορρίψουν τα συμπεράσματά μας για τους κινδύνους του δαρμού. Μερικοί θα αρνηθούν να το σκεφτούν ή ίσως και να ενοχληθούν ή να γίνουν εχθρικοί διότι αυτή η πληροφόρηση τους κάνει να αισθάνονται υπερβολικά αμήχανα. Αυτό δε μας απογοητεύει. Δεν πρέπει να απογοητεύει και εσάς. Υπάρχουν άλλοι που θέλουν να μάθουν γιατί η παλιά οικεία μέθοδος κοινωνικοποίησης παιδιών είναι τόσο λίγο αποτελεσματική.
Επίσης, υπάρχουν και εκείνοι οι οποίοι ήδη μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς βία αλλά χρειάζονται την επιβεβαίωση ότι πράττουν σωστά. Ο ρόλος σας είναι να πλησιάσετε αυτούς τους ανθρώπους και να τους αναφέρετε ό,τι γνωρίζετε για το θέμα. Δώστε τους ένα αντίγραφο του 'Καθαρές Κουβέντες'. Και μιλήστε τους για την ιστοσελίδα μας, "Project NoSpank" at http://nospank.net/index.html όπου μπορούν να μάθουν τους 1001 λόγους αποχής από το δαρμό.
Έχουμε την πεποίθηση ότι σύντομα κάποια μέρα η πολιτισμένη ανθρωπότητα θα κοιτάζει πίσω με έκπληξη και λύπη τον καιρό που οι άνθρωποι πίστευαν ότι κάνει καλό στα παιδιά ο δαρμός

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/05/2007 09:06:00 μμ

Συνέδριο για την αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης

Από το σημερινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας, Δευτέρα 5 Μαρτίου 2007

 

Σεξουαλική κακοποίηση


*Τριήμερο συνέδριο για την αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης πραγματοποιείται από 16-18 Μαρτίου στο Αμφιθέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης, Μασσαλίας 22, στο Κολωνάκι.

Πρόκειται για μια διεπιστημονική προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού και της πολιτείας, ώστε να αυξηθούν τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία από τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών, των γυναικών αλλά και των αντρών, αφού ο κύκλος της σεξουαλικής κακοποίησης είναι ένα φαινόμενο που μας αφορά όλους. Τα θέματα του συνεδρίου είναι: η Παιδική σεξουαλική κακοποίηση, η Θεραπευτική αντιμετώπιση του τραύματος από σεξουαλική κακοποίηση, οι Νομικές προσεγγίσεις στις πολύπλοκες όψεις του θέματος, το Trafficking, η Σεξουαλική παρενόχληση, ο Βιασμός, η Συντροφική βία, η Παιδική πορνογραφία στο Διαδίκτυο κ.ά.

Περίπου 80 ομιλητές -ειδικοί επιστήμονες και καθηγητές- από τους χώρους της Νομικής, της Εγκληματολογίας, της Ψυχιατρικής, της Παιδοψυχιατρικής, της Ψυχολογίας, της Κοινωνιολογίας, καθώς και αστυνομικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχοθεραπευτές θα μιλήσουν για τις διάφορες όψεις του φαινομένου αυτού. Πληροφορίες: κ. Τσιλιάκου, 6947/846861, 210-7290496

--
Posted By Γιωργος_Κ to Το χαμομηλάκι at 3/05/2007 02:19:00 μμ

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (μέρος 5)

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ε:Ουσιαστικά τι κοινό έχουν όλοι οι νεαροί παραβάτες;
A: Τους μεγάλωσαν άνθρωποι οι οποίοι τους έδερναν.

Ε: Τι κοινό χαρακτηριστικό είχαν οι παιδικές ηλικίες του Χίτλερ, Στάλιν, Πωλ Ποτ, Σαντάμ Χουσείν και Τσαρλς Μάνσον;
A: Ο καθένας τους είχε υποστεί ως παιδί αμείλικτη, σοβαρή, σωματική τιμωρία.


Ε: Τι κοινό έχουν όλοι οι φυλακισμένοι κατά συρροή δολοφόνοι;
A: Πληθώρα επεισοδίων δαρμού κατά την παιδική τους ηλικία

Ε: Τι κοινό έχουν οι βιαστές, τρομοκράτες, βασανιστές, κατά συρροή δολοφόνοι, μαζικοί δολοφόνοι, καμικάζι, απαγωγείς παιδιών, ελεύθεροι σκοπευτές, δολοφόνοι, κακοποιοί, βάνδαλοι, δράστες συζυγικής κακοποίησης και αυτοί που καταδιώκουν;
A: Βίαιη ανατροφή.

Ε: Ποιο παιδί δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέλος παρέας εγκληματιών;A: Εκείνο το παιδί που μεγαλώνει σε μία περιποιητική, προσεχτική, υποστηρικτική οικογένεια που δε χρησιμοποιεί το δαρμό.

Ε: Τι πρέπει να κάνεις για να μετατρέψεις ένα φιλικό κουτάβι σε κακό σκυλί φύλακα;A: Περιόρισε την κίνησή του και να το χτυπάς συχνά.

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/05/2007 01:00:00 μμ

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (μέρος 4)

Δαρμός και Εγκεφαλική Ανάπτυξη
Στην πρώιμη παιδική ηλικία, ο εγκέφαλος αναπτύσσεται ταχύτερα από οποιοδήποτε άλλο όργανο στο σώμα. Στην ηλικία των 5, ο εγκέφαλος πλησιάζει περίπου το 90% του ενήλικου βάρους του, και στα 7, έχει ωριμάσει πλήρως. Αυτό κάνει την παιδική ηλικία μία πολύ ευαίσθητη και κρίσιμη περίοδο για την εγκεφαλική ανάπτυξη.
Το σχετικό με τον πόνο και το φόβο στρες που προκαλείται από το δαρμό μπορεί να επιδράσει αρνητικά στην ανάπτυξη και λειτουργία του παιδικού εγκεφάλου. Είναι ακριβώς κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της μεγάλης πλαστικότητας και του τρωτού του εγκεφάλου, που πολλά παιδιά υπόκεινται σε σωματική τιμωρία. Η επίπτωση μπορεί να είναι ο εκτροχιασμός της φυσιολογικής, υγιούς εγκεφαλικής ωρίμανσης με αποτέλεσμα τις μη αναστρέψιμες ανωμαλίες για την υπόλοιπη ζωή.

Σύμφωνα με τον ερευνητή Dr. Martin Teicher του McLean Hospital, Belmont, Massachusetts, «Γνωρίζουμε ότι ένα ζώο που εκτίθεται σε στρες και παραμέληση στην πρώιμη παιδική ηλικία αναπτύσσει έναν νευρώδη εγκέφαλο για να βιώνει φόβο, άγχος και στρες. Νομίζουμε ότι το ίδιο ισχύει και για τους ανθρώπους,» ( "Child Abuse Changes the Developing Brain," Yahoo! News, Dec. 29, 2000).

Στο άρθρο του Teicher, "The Neurobiology of Child Abuse," Scientific American, March 2002, έγραψε, «Νέες μελέτες εγκεφαλικής απεικόνισης και άλλα πειράματα έχουν δείξει ότι η παιδική κακοποίηση μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στη νευρωνική δομή και λειτουργία του ίδιου του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου. Αυτό το σκληρό αποτέλεσμα προτείνει, ότι πρέπει να καταβληθεί πολύ περισσότερη προσπάθεια, για να προληφθεί η παιδική κακοποίηση και παραμέληση πριν προκαλέσει αμετάκλητη βλάβη σε χιλιάδες νεαρά θύματα (σελ.70)…Η κοινωνία θερίζει αυτό που σπέρνει με τον τρόπο που ανατρέφει τα παιδιά (σελ.75).»Κανένας υπεύθυνος γονέας δεν θα διακινδυνεύσει σκόπιμα την κανονική εγκεφαλική ανάπτυξη του παιδιού του, ωστόσο αυτό ακριβώς κάνουν άθελά τους αυτοί που δέρνουν.

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ
«Κάθε μορφή σωματικής τιμωρίας ή 'δαρμού' είναι μία βίαιη επίθεση στην ακεραιότητα μίας άλλης ανθρώπινης ύπαρξης. Η επίπτωση παραμένει για πάντα στο θύμα και γίνεται ένα αντιπαθές κομμάτι της προσωπικότητάς του-της –μία βαριά ματαίωση που καταλήγει σε μία εχθρότητα η οποία θα αναζητά έκφραση στη μετέπειτα ζωή σε βίαιες πράξεις εναντίον άλλων. Όσο νωρίτερα αντιληφθούμε ότι η αγάπη και η ευγένεια είναι τα μοναδικά μέσα για την επιθυμητή από τα παιδιά συμπεριφορά, τόσο καλύτερα. Ιδιαίτερα το παιδί, μαθαίνει να γίνεται το είδος ανθρώπου το οποίο έχει βιώσει. Αυτό πρέπει να κατανοηθεί πλήρως από όλους τους φροντιστές.» Ashley Montagu, Anthropologist

«Η σωματική τιμωρία των παιδιών στην πραγματικότητα παρεμβαίνει στη διαδικασία της μάθησης και στην ευνοϊκή ανάπτυξη κοινωνικά υπεύθυνων ενηλίκων. Αισθανόμαστε ότι είναι σημαντικό για τους εργαζόμενους δημόσιας υγείας, δασκάλους, και άλλους σχετικούς με τη συναισθηματική και σωματική υγεία παιδιών και νέων να υποστηρίξουν την υιοθέτηση εναλλακτικών μεθόδων για την επίτευξη του αυτοελέγχου 8
και της υπεύθυνης συμπεριφοράς σε παιδιά και εφήβους.» Dr. Daniel F. Whiteside, Assistant Surgeon General, Department of Health & Human Services (Administration of President Ronald Reagan)

« Τα μέτρα τιμωρίας είτε εφαρμοσμένα από την αστυνομία, τους δασκάλους, συζύγους ή γονείς έχουν γνωστές βέβαιες επιπτώσεις: (1)απόδραση-η εκπαίδευση έχει το δικό της όνομα για αυτή:σκασιαρχείο, (2)αντεπίθεση-βανδαλισμός στα σχολεία και επιθέσεις στους δασκάλους, (3)απάθεια-μία αποχώρηση με σκυθρωπή απραξία. Όσο πιο βίαιη η τιμωρία, τόσο πιο σοβαρά τα παράγωγα.» B. F. Skinner, Ph.D., author, Professor of Psychology, Harvard

«Η σωματική τιμωρία διδάσκει στα παιδιά να αποδέχονται και να ανέχονται την επίθεση. Πάντα εμφανίζεται διακριτικά στις ρίζες της εφηβικής και ενήλικης επιθετικότητας, ιδιαίτερα σε εκείνες τις εκδηλώσεις που παίρνουν μία αντικοινωνική μορφή όπως η παραβατικότητα και η εγκληματικότητα.» Philip Greven, Professor of History, Rutgers University

« Υπήρξα πάντα υποστηρικτής της πλήρους κατάργησης της σωματικής τιμωρίας και πιστεύω ότι η σχέση της με την πορνογραφία η οποία είναι τόσο ανατολικής προέλευσης έχει τις ρίζες της στην παράδοσή μας να δέρνουμε τα παιδιά.» Gordon Moyes, D. D., Pastor, Uniting Church, Superintendent of the Wesley Central Mission, Sydney, Australia

«Η 'θρησκευτική διαφωνία'- κράχτης για την υποστήριξη της σωματικής τιμωρίας στηρίχτηκε πάνω σε λίγα μεμονωμένα άρθρα από το Βιβλίο των Παροιμιών. Χρησιμοποιώντας το ίδιο είδος επιλεκτικής ανάγνωσης, μπορεί κάποιος με την ίδια ευκολία να αναφέρει τη Βίβλο ως αυθεντία της πρακτικής της δουλείας, της αυστηρής καταστολής γυναικών, πολυγαμίας, αιμομιξίας και βρεφοκτονίας. Μου φαίνεται πως η κτηνώδης και εκδικητική πρακτική της σωματικής τιμωρίας δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τα μεγαλύτερα θέματα της Καινής Διαθήκης όπου διδάσκεται η αγάπη και η συγχώρεση και ο σεβασμός στην παιδική ομορφιά και αξιοπρέπεια, και όπου η βία και η ανταπόδοση ως τρόποι επίλυσης ανθρώπινων συγκρούσεων υπερ-απορρίπτονται .» Thomas E. Sagendorf, United Methodist Pastor, Toledo, Ohio

«Η ανάπτυξη του αυτο-ελέγχου, τον οποίο αποκαλούμε συνείδηση, προκύπτει από την κατάλληλη αλληλεπίδραση των παιδιών με τους φροντιστές τους. Η παιδική εμπειρία αγάπης και σεβασμού ευνοεί την ανάπτυξη της συνείδησης, ενώ η εμπειρία φόβου ή πόνου εμποδίζει αυτή την ανάπτυξη. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στη σωματική τιμωρία αν η κοινωνία μας πρόκειται να γίνει μία η οποία θα κυβερνάται από τη συνείδηση και τον αυτο-έλεγχο παρά από τα αντίθετά τους.» H. Patrick Stern, M.D., Asst. Prof. of Pediatrics, Psychiatry and Behavioral Pediatrics, University of Arkansas for Medical Sciences.

«Η επιβολή πόνου και ταλαιπωρίας, όσο μικρή και να είναι, δεν είναι η επιθυμητή μέθοδος επικοινωνίας με τα παιδιά.» American Medical Association, House of Delegates, 1985

«Η δουλική πειθαρχία δημιουργεί δουλικό χαρακτήρα Τα χτυπήματα, και όλα τα άλλα είδη δουλικών και σωματικών τιμωριών, δεν ταιριάζουν ως τρόπος πειθαρχίας στην εκπαίδευση εκείνων που θα γίνονταν σοφοί, καλοί, και άδολοι άνθρωποι.» John Locke, 1632-1704, "Some Thoughts Concerning Education," 1692

«Μη μαλώνετε βιαστικά το μαθητή, διότι θα αμβλύνετε το πνεύμα του και θα αποθαρρύνετε την επιμέλειά του, αλλά να τον νουθετείτε ευγενικά, και με αυτό τον τρόπο θα γίνει πρόθυμος να διορθωθεί και χαρούμενος να συνεχίσει με αγάπη και ελπίδα για μάθηση…Αφήστε το δάσκαλο να πει, 'Εδώ τα πας καλά.' Διότι σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει καλύτερη ακονόπετρα να ακονίσει ένα καλό πνεύμα και να ενθαρρύνει την αγάπη για τη μάθηση από τον έπαινό του…Κατά τη γνώμη μου, η αγάπη είναι πιο αρμοστή από το φόβο, η ευγένεια καλύτερη από το χτύπημα, για να ανατραφεί σωστά ένα παιδί με μάθηση.» Roger Ascham, (Tutor to Queen Elizabeth I), The Schoolmaster, England, published circa 1568

«Τα παιδιά πρέπει να οδηγούνται σε έντιμες πρακτικές με τις έννοιες της ενθάρρυνσης και της αιτιολόγησης, και σίγουρα όχι με χτυπήματα και αρρωστημένη μεταχείριση.» Plutarch, circa 46-120 A.D., "The Education of Children," Vol. I, Moralia, Ancient Greece

«Είναι μία απεχθής και δουλική πρακτική…Όταν δέρνονται τα παιδιά, ο πόνος και ο φόβος επιφέρουν συχνά το αποτέλεσμα το οποίο δεν είναι ευχάριστο για να το πουν και το οποίο μετέπειτα τείνει να είναι πηγή ντροπής, ντροπή η οποία παραλύει και καταπιέζει το μυαλό και οδηγεί το παιδί να αποφεύγει το φως της ημέρας και να σιχαίνεται το φως…Δε θα δώσω άλλο χρόνο σ'αυτό το θέμα. Γνωρίζουμε ήδη αρκετά γι'αυτό.» Quintilian, circa 35-95 A.D., Institutes of Oratory, Ancient Rome

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/05/2007 12:33:00 μμ

http://hamomilaki.blogspot.com/

Στις 100 μέρες ζωής της συντροφιάς μας 10.000 επισκέψεις... Ναι υπάρχει ελπίδα !!

 

Αγαπημένες φίλες, Αγαπημένοι φίλοι

Όταν στις 26 Νοεμβρίου του 2006 εμείς, Η Συντροφιά του Χαμομηλιού, ανοίξαμε αυτή τη σελίδα, δεν περιμέναμε τόση ανταπόκριση, τόσο ενθουσιασμό από σας. Η σελίδα μας βήμα - βήμα και δειλά στο ξεκίνημά της, δημιουργήθηκε γιατί υπήρχε η Ελπίδα ότι κάποιοι, έστω και λίγοι θα μας ακούσουν. Θα ακούσουν όχι εμάς, αλλά αυτά που μεταφέρουμε, δικά μας ή έγκυρα δημοσιεύματα ειδικών πάνω στο φλέγων, κυριολεκτικά, πρόβλημα της κακοποίησης των παιδιών.

Η Σελίδα μας έχει την τύχη να γνωρίζει περίπτωση σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης μικρού παιδιού, και οι σιωπηρές καυγές του κάθε τόσο αποτυπώνονται.

Είναι αφιερωμένη στο παιδάκι αυτό που αντιπροσωπεύει τα εκατομμύρια των αθώων παιδιών που καθημερινά και ποικιλότροπα κακοποιούνται από "λύκους" που σε μεγάλο ποσοστό δρουν ανενόχλητα.

Είναι αφιερωμένη

στους αληθινούς Ανθρώπους

που σαν Άγγελοι

ανοίγουν τις φτερούγες τους

για να ζεστάνουν

τις παγωμένες από τη φρίκη ψυχούλες,

που χαρίζουν με την Αγάπη τους

γαλήνη,

ήρεμο ύπνο,

χαρά,

αίσθημα ασφάλειας,

στα Χαμομηλάκια

όλου του κόσμου.

Στους Ανθρώπους

με ψυχή λιονταριού

με φτερά Αετού.

Αφιερωμένη και σε σας, που με τις επισκέψεις σας δίνετε δύναμη στη Συντροφιά μας να συνεχίσει το έργο της. Η παρουσία σας μας δίνει τη βεβαιότητα πια ότι θα γίνουμε στρατός, στρατός νικηφόρος που θα πετύχει το στόχο του, που θα κατορθώσει,

ΕΝΑ

ΕΣΤΩ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ

ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ

ΑΠΟ ΟΡΕΞΕΙΣ ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ, ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ,

ΑΠΟ ΔΑΡΜΟΥΣ ΑΝΕΛΕΗΤΟΥΣ

 

Να είστε πάντα καλά

και ευτυχισμένοι

 

Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΜΗΛΙΟΥ

 

 

--
Posted By Melissa to Το χαμομηλάκι at 3/05/2007 10:33:00 πμ

Όταν μιλούν οι ειδικοί....

«Στην πραγματικότητα δεν είμαι καθόλου άνθρωπος των επιστημών, ούτε παρατηρητής, ούτε πειραματιστής, ούτε διανοούμενος. Είμαι εκ φύσεως κατακτητής- ένας άνθρωπος της περιπέτειας αν θέλετε- με όλη την περιέργεια, την τόλμη και το κουράγιο που χαρακτηρίζουν έναν τέτοιο άνθρωπο». (Φρόιντ, επιστολή προς τον Wilhelm Fliess , 1 Φεβ. 1900)

«Μέχρι τη δεκαετία του '50 και '60, η προειδοποίηση του δασκάλου είχε πνιγεί σε έναν ορυμαγδό ενθουσιασμένων φωνών. Οι ψυχαναλυτές και οι ψυχίατροι, όπως ισχυρίζονταν, μπορούσαν να θεραπεύσουν ακόμα και τη σχιζοφρένεια, την πιο φοβερή πνευματική ασθένεια όλων των εποχών, και μπορούσαν να το κάνουν απλά συζητώντας με τους ασθενείς τους» ( Dolnick , 12)

«Το καταλληλότερο άτομο να υποστεί ψυχανάλυση είναι κάποιο που ανεξάρτητα από το πόσο ανίκανο είναι τη δεδομένη χρονική στιγμή, είναι, γενικά ή εν δυνάμει, δυνατή προσωπικότητα. Αυτό το άτομο μπορεί να έχει ήδη επιτύχει σημαντικές ικανοποιήσεις- με φίλους, στο γάμο του, στη δουλειά ή μέσω ιδιαίτερων ενδιαφερόντων και χόμπι- αλλά παρόλα αυτά πλήττεται σημαντικά από μακροχρόνια συμπτώματα: κατάθλιψη ή άγχος, σεξουαλική ανικανότητα, ή σωματικά συμπτώματα χωρίς καμία εμφανή σωματική αιτία. Κάποιος μπορεί να βασανίζεται από προσωπικά εθιμοτυπικά ή εξαναγκασμούς ή από επαναλαμβανόμενες σκέψεις τις οποίες δεν γνωρίζει κανείς άλλος. Κάποιος άλλος μπορεί να ζει μια καταπιεσμένη ζωή απομόνωσης και μοναξιάς, ανίκανος να νιώσει κοντά σε οποιονδήποτε.
Ένα θύμα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης μπορεί να υποφέρει από ανικανότητα να εμπιστευθεί τους άλλους. Κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν ψυχανάλυση εξαιτίας επαναλαμβανόμενων αποτυχιών στη δουλειά ή στις ερωτικές σχέσεις τους, οι οποίες δεν οφείλονται στην τύχη αλλά σε αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Άλλοι χρειάζονται ψυχανάλυση επειδή ο χαρακτήρας τους ουσιαστικά περιορίζει τις επιλογές τους και τις επιθυμίες τους.» (Αμερικάνικη Ένωση Ψυχαναλυτών)

--
Posted By Vassileia to Το χαμομηλάκι at 3/06/2007 09:04:00 μμ

Η ΦΛΥΑΡΟΥΛΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΤΣΙΡΚΟ

Καλή σας μέρα.
Και τι όμορφη μέρα που είναι πραγματικά σήμερα.
Ένας υπέροχος ολοζώντανος ήλιος έχει ανέβει στον ουρανό σας και φωτίζει ολόκληρη την πόλη που απλώνεται από κάτω μου.
Κάνει αρκετή ζέστη κι όλοι σας κυκλοφορείτε με ελαφρά ρούχα που για να ταιριάζουν με την χαρά του φωτός είναι τα περισσότερα ανοιχτόχρωμα.
Χαρωπά κόκκινα, παιχνιδιάρικα κίτρινα, ανοιχτά γαλάζια και λευκά.
Οι δρόμοι από εδώ ψηλά που βρίσκομαι πετώντας μοιάζουν να είναι στρωμένοι με ένα πολύχρωμο χαλί.

Βλέπω πολλά παιδιά σήμερα στους δρόμους αλλά και πολλούς μεγάλους.
Δεν είναι Κυριακή, είδατε μέχρι και τις ημέρες τις εβδομάδας ξέρω, άρα θα πρέπει να είναι κάποια από τις γιορτές που τις ονομάζεται και αργίες.
Αν θυμάμαι καλά αργία είναι μια μέρα που οι μεγάλοι δεν δουλεύουν και οι μικροί δεν πηγαίνουν σχολείο. Και μιας και το σχολείο σας είναι η δουλειά των μικρών, αργία είναι η ημέρα που δεν δουλεύει κανείς.
Μου αρέσουν οι αργίες, όχι γιατί δεν έχω να κάνω τίποτα, αλλά ακριβώς γιατί μπορώ να κάνω πολλά από αυτά που δεν μπορώ να κάνω τις άλλες μέρες. Για τον ίδιο λόγο νομίζω πως αρέσουν και σε σας.
Για να δούμε ποιόν θα διαλέξουμε σήμερα για να του κάνουμε παρέα στα όσα θα δει και θα μάθει. Νομίζω πως είμαι ήδη πολύ τυχερή.
Ακριβώς από κάτω μου περνάει ένα χαριτωμένο αγοράκι με καστανά μαλλιά και μάτια, γυαλιά και ένα όμορφο κόκκινο φανελάκι πάνω από το τζην παντελόνι του.
Η μητέρα του κι ο πατέρας του τον κρατάνε από τα χέρια καθώς διασχίζουν τον δρόμο. Πάντα πρέπει να περνάτε τους δρόμους σας με τους γονείς σας και πάντα κρατώντας τους σφιχτά από το χέρι.
Έχετε πολλά αυτοκίνητα μιας και δεν έχετε φτερά σαν εμάς για να πηγαινοέρχεστε και τα καημένα είναι φτιαγμένα για να τρέχουν.
Οι οδηγοί τους πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί αλλά το ίδιο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε κι εμείς.
Κατεβαίνω χαμηλότερα και κάθομαι απαλά απαλά στον ώμο του μικρού μου φίλου.
Μα ναι !!!!
Είμαι όντως πολύ τυχερή σήμερα.

Οι γονείς του Νικόλα θα τον πάνε για πρώτη φορά στο τσίρκο.
Νοιώθω πόσο χαρούμενος είναι, και άλλο τόσο είμαι κι εγώ. Δεν έχω πάει ούτε κι εγώ ξανά σε ένα τσίρκο κι είμαι ανυπόμονη να δω όλα αυτά που έχω ακούσει από άλλους στο μανιταρένιο μου χωρίο.
Η μητέρα του Νικόλα του μιλάει για τα ζώα που θα δούμε εκεί, μερικά από τα οποία είναι από χώρες τόσο μακρινές όσο περίπου και η δικιά μου. Του εξηγεί πόσο πρέπει να φροντίζουμε και να αγαπάμε τα ζώα ακόμα κι εκείνα που δεν είναι ούτε τόσο όμορφα ούτε τόσο χρήσιμα όσο κάποια άλλα.
Συμφωνώ μαζί της. Κάθε ζώο έχει και αισθήσεις για να νοιώσει τον πόνο –που ποτέ δεν πρέπει να προκαλούμε- αλλά και αισθήματα για να καταλαβαίνει πότε του φερόμαστε καλά και πότε όχι.
Ο μπαμπάς του αναλαμβάνει να του εξηγήσει πως πρέπει να περιμένουν στην ουρά υπομονετικά μέχρι να βγάλουν τα εισιτήρια τους και μέχρι σιγά σιγά οι άνθρωποι του τσίρκου να τους βάλουν στις θέσεις τους.
Του εξηγεί επίσης πως πρέπει να δει όλα αυτά τα θαυμάσια πράγματα που θα δει εκεί χωρίς να κάνει φασαρία και χωρίς να ενοχλεί τους διπλανούς του και πως αν θέλει να ρωτήσει οτιδήποτε να το κάνει αμέσως.
Θυμάστε τι είπαμε για τις ερωτήσεις ; Είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθει κανείς κάτι αρκεί να ρωτάει με όμορφο τρόπο.
Αν και καμιά φορά όταν είμαστε με πολύ κόσμο είναι καλύτερα να περιμένουμε και να ρωτήσουμε αυτό που θέλαμε αργότερα. Έτσι θα μπορέσουν να μας εξηγήσουν καλύτερα και δεν θα ενοχλήσουμε πραγματικά κανέναν.
Η διαδρομή για το τσίρκο είναι μικρή και φτάνουμε σύντομα.
Είμαι ενθουσιασμένη.

Μια πελώρια τέντα με τεράστιες λευκές και πράσινες ρίγες υψωνόταν μέχρις εκεί που δύσκολα πια την έβλεπε κανείς. Πρέπει να περιείχε όλα εκείνα τα θαύματα που είχαμε έρθει να δούμε μιας κι όλοι πήγαιναν προς τα εκεί.
Όλος ο χώρος γύρω από την τέντα έμοιαζε με μεγάλο πανηγύρι.
Οι μπαλoνάδες χαμογελούσαν στα παιδιά και έκανα βόλτες πάνω κάτω για να φανούν τα πολύχρωμα μπαλόνια τους από όλες τις πλευρές. Οι κουλουράδες θα πρέπει να είχαν κλείσει την μύτη τους, αλλιώς δεν μπορώ να καταλάβω πως άντεχαν και δεν έτρωγαν μόνοι τους τα μοσχομυρωδάτα τους κουλούρια.
Πολλά παιδάκια γκρίνιαζαν πραγματικά πολύ άσχημα για να κάνουν τους γονείς τους να τους αγοράσουν κάτι από όλα αυτά.
Χαίρομαι γιατί ο μικρός μου φίλος ήταν πολύ ευγενικός όταν ζήτησε ένα ζαχαρωμένο μήλο και χαίρομαι ακόμα περισσότερο που οι γονείς του αναγνωρίζοντας τους καλούς του τρόπους του το πήραν αμέσως.
Ίσως αργότερα όταν το ανοίξει προσεκτικά να πάρω κι εγώ έναν μικρό κόκκο ζάχαρης αλλά πρέπει να θυμηθώ να πλύνω καλά καλά τα δόντια μου το βράδυ στο μανιταροχωριό.Η ζάχαρη είναι πολύ νόστιμη και μου αρέσει όπως σε όλα τα παιδάκια –παιδάκι είμαι κι εγώ- αλλά δεν κάνει να μένει στα δόντια μας.
Κι ο καλύτερος τρόπος να την ευχαριστιόμαστε χωρίς να μας κάνει κανένα κακό στα δοντάκια μας είναι να τα φροντίζουμε καθημερινά.
Ο Νικόλας έχει κάτασπρα δοντάκια κι όμορφο χαμόγελο και πρέπει να ακολουθεί τον κανόνα αυτόν με μεγάλη προσοχή.
Χαίρομαι.
Χαίρομαι επίσης πάρα πολύ για τον καλό χαρακτήρα που έδειξε ο φίλος μου όλη την ώρα –πραγματικά βαρετή- που έπρεπε να περιμένει για να βγάλουν τα εισιτήρια τους, και να μπουν στην μεγάλη τέντα.
Πολλά παιδάκια και αρκετοί μεγάλοι δυστυχώς βιάζονταν, θύμωναν και καμιά φορά έσπρωχναν τους μπροστινούς τους ή γκρίνιαζαν συνεχώς γιατί τους φαινόταν πως όλα γίνονταν πολύ αργά.
Α !! Είναι μεγάλη αγένεια όλα αυτά και δεν μου αρέσουν καθόλου.
Όλα τα πράγματα όταν γίνονται με μια σειρά και με μια τάξη γίνονται πάντα πολύ πολύ καλύτερα και είναι συχνά προτιμότερο να περιμένει κανείς παρά να θέλει να τα κάνει όλα μαζί βιαστικά.
Σκέφτηκα μάλιστα να μαλώσω ένα κοριτσάκι που έλεγε συνεχώς πόσο πολύ βιάζεται αλλά με την ψιλή φωνούλα μου δεν θα με άκουγε.
Ευτυχώς ο μεγάλος κύριος που ήταν μαζί της, ο παππούς της μάλλον, της εξήγησε αυτά που είπα κι εγώ προηγουμένως και η Ελενίτσα, έτσι έλεγαν το κοριτσάκι, σταμάτησε αμέσως.
Μπήκαμε στην πελώρια τέντα και ακολουθήσαμε την ευγενική κυρία με την όμορφη γκρίζα στολή που μας έδειξε τις θέσεις μας.
Ο κόσμος έμπαινε συνέχεια από τις πόρτες τις μεγάλης τέντας και καθόταν στις θέσεις που κύκλωναν έναν μεγάλο άδειο χώρο στο κέντρο της. Σε λίγη ώρα όλες οι θέσεις ήταν γεμάτες.
Κόντευα να τρελαθώ από τη χαρά μου. Ο Νικόλας το ίδιο.
Περίμενα να δω ζώα, ακροβάτες, ταχυδακτυλουργούς, κλόουν, αμαζόνες, ισορροπιστές και όλα εκείνα που είχα ακούσει πως βλέπει κανείς σε ένα τσίρκο.
Μα γιατί δεν αρχίζουν ακόμα ;
Α….να.
Έσβησαν τα φώτα, ξεκινάμε.
Είδα τόσα πολλά εκεί στις 2 ώρες που κράτησε η παράσταση που είναι αδύνατον να σας τα πω όλα. Μερικά όμως ήταν πραγματικά τόσο εντυπωσιακά που δεν μπορώ παρά να σας τα πω όπως ακριβώς θα τα πω και στους άλλους όταν γυρίσω στο χωριουδάκι μου.
Μου άρεσαν πάρα πολύ τα άλογα.
Ήταν πολύ όμορφα με τα χρυσά τους γκέμια και τις αστραφτερές τους σέλες και τόσο μα τόσο καλά εκπαιδευμένα που έφτανε μια απλή λέξη από την κυρία που τα κατεύθυνε για να κάνουν του κόσμου τους όμορφους σχηματισμούς.
Έτρεχαν, σταματούσαν απότομα κι άλλαζαν πορεία, στέκονταν και περπατούσαν μόνο στα πίσω τους πόδια, κουνούσαν το κεφάλι τους σαν να συνομιλούσαν μεταξύ τους, χλιμίντριζαν, έκανα χορευτικές φιγούρες κι ύστερα ξαναέτρεχαν γύρω γύρω για να μπορούν όλοι να τα θαυμάζουν καλύτερα.
Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα όταν μπήκαν το ένα δίπλα στο άλλο πολύ πολύ κοντά από την άκρη της πίστας μέχρι το κέντρο της κι άρχισαν να τρέχουν με τέτοιο τρόπο που να κρατάνε τον σχηματισμό τους.
Είμαι σίγουρη πως αυτά που ήταν έξω έξω κουράστηκαν αρκετά περισσότερο τρέχοντας για να προλάβουν τα άλλα που ήταν στο κέντρο και που έκανα απλά μικρά βηματάκια.
Από όλα τα ζώα που είδα τα μεγαλύτερα και τα πιο εντυπωσιακά ήταν οι Ελέφαντες. Άκουσα τον πατέρα του Νικόλα να του λέει πως έρχονται από μια μεγάλη χώρα που λέγεται Αφρική και στην οποία κάνει συνέχει πάρα πολύ ζέστη.
Πόσο μεγάλοι ήταν. Ακόμα κι ένα μικρό ελεφαντάκι που έτρεχε κρατώντας με την μεγάλη του μύτη, προβοσκίδα άκουσα πως το λένε, την μητέρα του από την ουρά ήταν σχεδόν τόσο μεγάλο όσο το μικρότερο από τα άλογα που είχαμε δει πιο πριν.
Δεν έτρεχαν γρήγορα τόσο μεγάλοι που ήταν κι ήταν λίγο αστείοι με τα μεγάλα τους αυτιά και τα τεράστια δόντια τους που αν άκουσα σωστά ανάμεσα από τα χειροκροτήματα τα λένε χαυλιόδοντες.
Έκαναν όμως κόλπα που μόνο θαυμάσια μπορώ να τα πω και μου άρεσαν πολύ. Ειδικά όταν ο μεγαλύτερος από αυτούς ανέβηκε σε μια γιγαντιαία μπάλα και την κύλησε με τα πόδια τους χωρίς να πέσει από την μια άκρη της πίστας στην άλλη. Εντυπωσιακό αν σκεφτεί κανείς πόσο μεγάλος ήταν.
Αν τα ζώα έκανα θαυμαστά κόλπα τότε τι να πει κανείς για τους ανθρώπους του τσίρκου. Οι Κλόουν ήταν τόσο αστείοι που πολλές φορές από τα δυνατά του γέλια ο μικρός μου φίλος με έριξε από τον ώμο του.
Έτρεχαν πάνω κάτω, πείραζαν ο ένας τον άλλον, έκαναν πως έπεφταν και χτυπούσαν πλησίαζαν τα παιδιά στις πρώτες θέσεις και τα έκαναν να γελούν.
Κάθε ένας από αυτούς φορούσε πολύ αστεία πολύχρωμα ρούχα και τεράστια παπούτσια πολλές φορές παράταιρα μεταξύ τους.
Όλοι είχαν τα πρόσωπα τους βαμμένα με λαμπερά χρώματα και όλοι μα όλοι έδειχνα να το ευχαριστιούνται τόσο μα τόσο πολύ. Οι ακροβάτες με τρόμαξαν λίγο τόσο ψηλά που βρίσκονταν.
Ακόμα κι εγώ που έχω φτερά και μπορώ να πετάω πολλές φορές φοβάμαι τόσο ψηλά. Εκείνοι όμως έμοιαζαν να είναι γεννημένοι πάνω στις κούνιες που ήταν κρεμασμένες από την οροφή της τεράστιας τέντας και που είμαι σίγουρη πως τις λένε αιώρες.
Το άκουσα από τον παππού της Ελενίτσας που είχε καθίσει δίπλα μας. Ένα πράγμα που πρέπει να θυμάμαι και που το άκουσα κι αυτό από τον παππού της Ελενίτσας είναι πως όλα αυτά που κάνουν οι ακροβάτες και οι ισορροπιστές δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολα όσο κι αν φαίνονται πως είναι.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν αφιερώσει πολλές ώρες για να μάθουν να κάνουν όλα αυτά που τους βλέπουμε να κάνουν και τα έχουν μάθει από μεγαλύτερους και εμπειρότερους από αυτούς.
Ποτέ, μα ποτέ δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε και να νομίζουμε πως μπορούμε έτσι απλά να τα κάνουμε κι εμείς κι αν δοκιμάσουμε το πιο πιθανό είναι να χτυπήσουμε και μάλιστα πολύ. Θα πρέπει να το θυμάμαι αυτό κι ελπίζω να το θυμάται καλά και η Ελενίτσα που την είδα πολύ ενθουσιασμένη.
Όταν βγήκαμε από την τέντα είχα τόσο πολλά να πω στους άλλους στο μανιταροχωριό που βιαζόμουν να φύγω.
Έμεινα όμως λίγο παραπάνω για να ευχαριστήσω τον μικρό μου φίλο για την ευκαιρία που μου έδωσε να δω όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα.
Και ξέρετε κάτι ;
Μου άρεσε πάρα πολύ που και ο ίδιος ο Νικόλας ευχαρίστησε πρώτα τους γονείς του που τον πήγαν στο τσίρκο και αμέσως μετά άρχισε να τους ρωτάει όλα εκείνα που ήθελε από ώρα να ρωτήσει για όσο είχε δει.
Το βράδυ στο χωριό όλοι με άκουγαν με προσοχή.
Είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ με όλα εκείνα τα χρώματα, τα σχήματα και τις κινήσεις που πρέπει να μιλούσα ασταμάτητα για πολύ ώρα.
Είμαι σίγουρη πως δεν τους πείραξε και πολύ μιας και όλοι στο τέλος της διήγησης μου δήλωσαν πως με την πρώτη ευκαιρία θα πάνε κι εκείνοι να δουν από κοντά αυτό το τόσο υπέροχο θέαμα.
Πάντως, κανείς από εμάς όσο κι αν το σκεφτήκαμε, όσο κι αν βασανίσαμε το μικρό μας μυαλό, δεν μπόρεσε να καταλάβει πως χώρεσε ολόκληρος λαγός σε ένα τόσο δα καπέλο.

Δημήτρης Μπαλτάς

--
Posted By hamomilaki ♀ to Το χαμομηλάκι at 3/06/2007 07:59:00 μμ