Αφιέρωμα στις Πανελλαδικές εξετάσεις (2)

Τα παιδιά μας δίνουν το δικό τους αγώνα. Τον πρώτο αγώνα στη ζωή τους, μέσα στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας τους.
Είναι πιθανόν τις τελευταίες εβδομάδες, και κυρίως αυτές τις μέρες, να διαπιστώνουμε ότι είναι εξαιρετικά ευερέθιστα, "δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους". Είναι απόλυτα φυσιολογικό, ας μην μας τρομάζει.

Ερωτήσεις του τύπου: πόσες φορές έχεις κάνει τις επαναλήψεις σου; Έχεις καλύψει τα κενά σου; τα αγχώνουν αφάνταστα, όσο και η προσφιλής στους γονείς φράση: "δίνουμε εξετάσεις". Η πλειοψηφία των παιδιών μας άσχημα αντιδρά στη φράση αυτή και το φορτίο που επωμίζονται, ως συνέπειά της, είναι δυσβάστακτο, επειδή σε περίπτωση αποτυχίας εξυπακούεται ότι όλη η οικογένεια θα "αποτύχει, θα λυπηθεί υπερβολικά, θα χάσει την υπόληψή της..." και άλλα παρόμοια, επιεικώς απαράδεκτα.

Τα παιδιά δίνουν τη μάχη τους. Όλα τα παιδιά. Και οι "άριστοι" μαθητές και οι μισοδιαβασμένοι. Τη δική τους μάχη. Εμείς όλοι οι αγαπημένοι οικείοι τους, διακριτικά τα στηρίζουμε και τα ενθαρρύνουμε.
Την αγωνία των υποψηφίων οι εκπαιδευτικοί την εισπράττουν καθημερινά, στη διάρκεια όλης της χρονιάς. Τα παιδιά μας στην τελευταία Τάξη του Λυκείου, δεν είναι ανέμελα. Ένας έμπειρος δάσκαλος διακρίνει τη λαχτάρα για ένα καλό αποτέλεσμα μέσα στα σχόλια, τις ερωτήσεις, τον τόνο της φωνής, τις κινήσεις και του πλέον "αδιάφορου" μαθητή, αφού και αυτός, θέλει δε θέλει, μπαίνει στο κλίμα των Εξετάσεων.
Ναι, είναι σημαντικές οι εξετάσεις αυτές για τα παιδιά.Σημαντικές ως αρχή για ένα νέο ξεκίνημα, που μπορεί όμως να επιτευχθεί και μέσα από άλλες διαδικασίες και επιλογές.
Δεν είναι το άπαν.
Ψυχραιμία, λοιπόν.
Ψυχραιμία.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Vassileia στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/16/2007 02:48:00 μμ

Ανάγκη για Αιμοπετάλια

Η Μαργαρίτα Δημητρέλη 14 ετών που βρίσκεται στο Νοσoκομείο Αγλαΐα Κυριακού (στο ογκολογικό τμήμα, 5ος όροφος) και πάσχει από οξεία Λευχαιμία

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ!

Παρακαλώ όποιος μπορεί να δώσει αίμα ας επικοινωνήσει με το Νοσοκoμείο
ή τη μητέρα της.

Δημητρέλη Κατερίνα (μητέρα) : 6947155966

Παρακαλώ προωθείστε το μήνυμα σε όσους μπορείτε.

 

Πανελλαδικές εξετάσεις

 

Είναι ίσως η μόνη φορά τον χρόνο που η Ελλάδα από την Αθήνα έως το τελευταίο ακριτικό χωριό χτυπά στον ίδιο ρυθμό, ζει με την ίδια αγωνία.
Ποια οικογένεια δεν έχει ένα παιδί -ή έστω το παιδί φίλων- που να δίνει Πανελλαδικές Εξετάσεις; Περίπου 145.000 μαθητές «στο πόδι, η αδρεναλίνη στα ύψη.
Η αρχή των Πανελλαδικών γίνεται το επόμενο Σάββατο. Περίπου 93.000 τελειόφοιτοι και αποφοιτοι Γενικών Λυκείων θα διεκδικήσουν μια από τις 67.102 θέσεις σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ.
Οι μαθητές βρίσκονται ήδη στον ρυθμό των τελευταίων επαναλήψεων και ελπίζουν μέσα στις 6 «εξεταστικές» ημέρες να πετύχουν το καλύτερο δυνατό. Απόλυτος στόχος, το «Αριστα»!
Γονείς στα πρόθυρα νευρικής κρίσης! «Οι γονείς αντιδρούν σ' αυτήν τη δύσκολη στιγμή με διάφορους τρόπους. Κάποιοι, με τη συμπεριφορά τους και με την εμπιστοσύνη που δείχνουν στα παιδιά τους, τα βοηθούν.
Αντίθετα κάποιοι άλλοι γονείς, χωρίς να το θέλουν, δημιουργούν προβλήματα στα παιδιά με τη συμπεριφορά τους που εκφράζει το αυξημένο τους άγχος» λέει ο εκπαιδευτικός κ. Στράτος Στρατηγάκης. Και προσθέτει: «Θυμάμαι τη μητέρα μιας υποψήφιας, που έλεγε: «Ολη μέρα της λέω να μην αγχώνεται, μα η Ελένη τίποτα δεν καταλαβαίνει». Εσείς τι θα κάνατε στη θέση της Ελένης αν σας έλεγε κάποιος όλη μέρα να μην αγχώνεστε; Το μόνο σίγουρο είναι ότι το άγχος θα σας είχε κυριεύσει. Μία άλλη μητέρα ήθελε να πάρει άδεια από την εργασία της για να μαγειρεύει τα καλύτερα φαγητά για τον γιο της και να τον φροντίζει όλη μέρα. Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι έτσι, βάζοντας στο κέντρο της οικογενειακής ζωής τις πανελλήνιες εξετάσεις, αύξανε το άγχος όλων».
Ολα αυτά γίνονται πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά δυστυχώς φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. "Το ζήτημα είναι να δούμε ποια συμπεριφορά βοηθάει τα παιδιά σ' αυτήν τη δύσκολη στιγμή τους -προσέξτε όχι στιγμή μας- να πετύχουν τους στόχους τους, όχι τους δικούς μας".
Μην είστε αδιάφοροι απέναντι στο παιδί σας, αλλά μην κάνετε τις πανελλαδικές εξετάσεις το κέντρο της ζωής σας. Να βρίσκεστε κάπου στη μέση» λέει. Αλλωστε, και αυτό ισχύει για όλους, μια πιθανή αποτυχία στις πανελλήνιες δεν σημαίνει ότι ήρθε το τέλος του κόσμου...

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_12/05/2007_226859

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/14/2007 02:45:00 μμ

Στη γιορτή σου, Μανούλα...

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,
μερικά λογάκια θέλω να σου πω
και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.
-Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάω
πολύ, πάρα πολύ...
-να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρία
και όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,
-να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,
τις ημέρες εκείνες και τους μήνες
που ήμουνα μωράκι αδύναμο
και πόσο τρυφερά με κρατούσες

-να μην ξεχνάς ότι γέννησες έναν ΑΝΘΡΩΠΟ
διαφορετικό από σένα
-να μην ξεχνάς ότι έφερες στον κόσμο
μια μοναδική και ανεπανάληπτη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,
ότι έχω το δικό μου κόσμο, τη δική μου ψυχολογία,
ότι δεν μπορώ να μπω στον κόσμο σου,
ότι ΕΣΥ πρέπει να μπεις με ΑΓΑΠΗ στον δικό μουνα τον καταλάβεις,
μάλλον, να τον ξαναθυμηθείς...
το έχω ανάγκη αυτό, μεγάλη ανάγκη

-να μην ξεχνάς ότι δεν είμαι στο σπίτι μας
για να το διακοσμώ, δεν είμαι για τον καναπέ εγώ.
-δεν είναι καλό, Μανούλα, όταν κάνω αταξίες,
να λες ότι μοιάζω του Μπαμπάκα...
-δεν είναι καλό να με χτυπάς, να μου φωνάζεις δυνατά,
να λες ότι είμαι παλιόπαιδο, ότι δε με ανέχεσαι πια...
-φοβάμαι, Μανούλα, όταν τα κάνεις αυτά,
φοβάμαι ότι δεν με αγαπάς, και
ότι θα με εγκαταλείψεις...
-να μην ξεχνάς, αν αποφάσισες να με φέρεις στον κόσμο
και μόνη σου να με μεγαλώσεις,ότι πρέπει να τιμήσεις
την επιλογή σου αυτή,
ότι δε φταίω εγώ
που διπλά και τρίδιπλα κουράζεσαι.

-ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΑΝΟΥΛΑ
-ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ
Το παιδί σου

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/13/2007 11:13:00 πμ

13 Μάη: Γιορτάζει η Μητέρα!!

Δαμήτηρ...

Γαία Μητέρα...

Μάνα Γη...

Προαιώνων αρχέτυπο,

ταυτόχρονο με την εμφάνιση του ανθρώπου.

 

Δαμήτηρ

ο πρώτος αποδέκτης λατρείας

τα πρώτα, πρωτόγονα ειδώλια

αφιερωμένα σε σένα.

Από τα σπλάχνα σου η ιστορία των ανθρώπων

Εσύ, η ίδια, η Ιστορία τους.

 

Οι δικοί σου καρποί ανθίζουν, Μάνα...

τα άνθη,

όλα τα υπόλοιπα άνθη

της Μάνας Γης,

γίνονται καρποί.

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

είσαι η γη μας,

τα βρεφικά μας όνειρα,

τα παιδικά μας ταξίδια...

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

ανάστησε η αγκαλιά σου τις αισθήσεις

και τα συναισθήματά μας,

το κούρνιαγμα στον κόρφο σου,

το προστατευτικό,

μας ανάθρεψε.

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

το χαμόγελο, και το βλέμμα

και η Αγάπη σου

μας γαλήνευαν

και βλαστήσαμε...

 

Μάνα,

σε αγαπάμε,

η φωνή σου,

το πρώτα τραγουδιστά

λογάκια μας

και η Αγάπη σου

το στήριγμά μας

το παντοτεινό.

 

ΜΑΝΑ

ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/12/2007 08:26:00 μμ

Η απάντηση στα "γιατί" τα αναπάντητα....

Τώρα τι τρέμεις;

Γιατί λυπάσαι;

Εγώ ευθύνες δε σου ζητώ.

Αυτή η φωνή, που τη φοβάσαι,

δεν είμ' εγώ, δεν είμ' εγώ.

Εγώ σωπαίνω, άκου σωπαίνω,

εγώ ευθύνες δε σου ζητώ...

Άλλος φωνάζει,

Άλλος ρωτάει,

Άλλος κρατάει λογαριασμό...

στ΄ορκίζομαι δεν είμ΄εγώ.



Κώστας Χατζής

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 08:47:00 πμ

Με τι μπάλα παίζουν τα παιδιά μας;

 

Ο δωδεκάχρονος Ναντίμ από το Πακιστάν ράβει «επίσημη μπάλα» Adidas με την σφραγίδα της FIFA!

 

 

Κάποιος γνωστός μου, ταξίδεψε πριν δύο χρόνια στο Πακιστάν όπου ήταν το εργοστάσιο γνωστής εταιρίας αθλητικών ειδών για την οποία δούλευε. Αυτό που είδε ήταν γροθιά στο στομάχι του. Ένα τεράστιο εργοστάσιο που όση έκταση καταλάμβανε το ισόγειό του άλλο τόσο ήταν και το υπόγειο. Στο υπόγειο ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, παιδιά με μέσο όρο ηλικίας τα έντεκα-δώδεκα χρόνια. Κάθε φορά που ερχόταν μια παραγγελία (για ποδοσφαιρικές μπάλες κυρίως) από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου (και που στο Πακιστάν μπορούσε να είναι τρεις τα ξημερώματα τοπική ώρα), ξυπνούσαν τα παιδιά και τα έστρωναν σε ασταμάτητη δουλειά μέχρι να «βγει» η παραγγελία. Έχω καιρό να μιλήσω με τον φίλο μου και δεν ξέρω αν ακόμα δουλεύει για την εταιρία αυτή. Από τότε όμως είχε αλλάξει η συναισθηματική σχέση του με την δουλειά του.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρίες που αποδεδειγμένα πλέον, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν μέχρι και αθέμιτες μεθόδους για να παράγουν κέρδος, πρέπει να είναι κάτω από την συνεχή επιτήρηση των πελατών τους που έχουν τελικά την δύναμη να τους επιβάλουν κοινωνικά ευαίσθητη συμπεριφορά που οι ίδιοι θεωρούν περιττή πολυτέλεια.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι περισσότεροι από εμάς που πιθανόν πριν από λίγα χρόνια ως πολίτες επιδιώκαμε κοινωνική δικαιοσύνη, τώρα ως καταναλωτές εμπνεόμαστε από εμπορικά σήματα και μάρκες σαν σύμβολα κοινωνικής καταξίωσης.
Οι εταιρίες που αγωνίζονται να μεγαλώσουν το μερίδιο αγοράς τους, να βγάλουν φθηνότερο και ανταγωνιστικότερο προϊόν, δεν ενδιαφέρονται αν τα παιδιά αυτά δουλεύουν σαν σκλάβοι σε άθλιες συνθήκες όλη την μέρα χωρίς την παραμικρή ευκαιρία να μορφωθούν. Δεν ενδιαφέρονται αν αυτά τα παιδιά θα ζήσουν την ζωή τους σαν εργάτες κατασκευάζοντας παπούτσια για τα παιδιά του «ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου» των δυτικών χωρών και ποτέ τους δεν θα έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν το ίδιο το προϊόν που παράγουν!

Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμα ελπίδες. Κάποιοι δραστηριοποιούνται και αντιδρούν. Η πίεση από τον κόσμο εντείνεται (τον υπόλοιπο κόσμο εννοώ, όχι την Ελλάδα. Εδώ έχουμε μεσάνυχτα). Σε σχολεία στις ΗΠΑ έχει παρθεί η απόφαση να αγοράζουν αθλητικό εξοπλισμό μόνο από εταιρίες που εφαρμόζουν ανθρώπινη πολιτική (σεβασμού δικαιωμάτων και μισθών).

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρείες αυτές αναγκάζονται σιγά-σιγά κάτω από την απειλή της δυσφήμισης αλλά και της απώλειας πωλήσεων, να ελέγχουν τις πρακτικές των ασιατικών εργοστασίων που χρησιμοποιούν. Όσο λοιπόν είμαστε ενήμεροι, διατηρούμε τις βασικές μας ευαισθησίες και δρούμε ή αντιδρούμε, τα πράγματα θα βελτιώνονται ακόμα πιο γρήγορα.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη ανεστης στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 11:31:00 πμ

Η απάντηση στα "γιατί" τα αναπάντητα....

 

Τώρα τι τρέμεις;

Γιατί λυπάσαι;

Εγώ ευθύνες δε σου ζητώ.

Αυτή η φωνή, που τη φοβάσαι,

δεν είμ' εγώ, δεν είμ' εγώ.

Εγώ σωπαίνω, άκου σωπαίνω,

εγώ ευθύνες δε σου ζητώ...

Άλλος φωνάζει,

Άλλος ρωτάει,

Άλλος κρατάει λογαριασμό...

στ΄ορκίζομαι δεν είμ΄εγώ.


Κώστας Χατζής

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 08:47:00 πμ

Mε ποιο δικαίωμα;;

 

Γεννήθηκα για να χαίρομαι,
γεννήθηκα σαν άγγελος
μαντατοφόρος της ελπίδας.
Γεννιέμαι για να ζήσω, να ζήσω, να ζήσω…
Είμαι εγώ, εδώ,
στο χτες το τώρα και το αύριο
εδώ, πάντα ανάμεσά σας,
ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ,
σταθερός αντιπρόσωπος
της αθωότητας.
Με ποιο δικαίωμα
γύρω μου στήνετε δόκανα,
παγίδες αθλιότητας;

Με ποιο δικαίωμα
τη χαρά μου την κάνετε λύπη ανείπωτη;
Με ποιο δικαίωμα
το γέλιο μου πόνου μορφασμό;
Με ποιο δικαίωμα
το βλέμμα μου,
που αναπαύεται στα όμορφα
το αλλοιώνουν τα δάκρυα;

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/08/2007 04:35:00 μμ

Κωστής Παλαμάς: Τα σκολειά χτίστε

 

…Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα,
μεγάλα, γερά θεμελιωμένα,
από της χώρας, ακάθαρτης,
πολύβοης, αρρωστιάρας, μακριά.
Μακριά τ'ανήλιαγα σοκάκια,
τα σκολειά χτίστε.

Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων
περίσσια ανοίχτε, να 'ρχεται ο κυρ Ήλιος,
διαφεντευτής, να χύνεται,
να φεύγει, ονειρεμένο πίσω του
αργοσέρνοντας το φεγγάρι.

Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν
μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια
με τους κελαηδισμούς και με τους μόσκους,
κι ο δάσκαλος, ποιητής
και τα βιβλία να είναι σαν τα κρίνα…

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/08/2007 01:39:00 μμ

Miracle ~ Celine Dion - Τα παιδιά με τα καπελάκια

Κοίτα το χαμόγελό μας.
Κοίτα το κεφαλάκι μας.
Είναι σαν τον ήλιο
και φοράμε το καπελάκι του.
Είμαστε δικά σου παιδιά
που πολεμάμε γενναία,
είμαστε μικροί αγωνιστές
και είμαστε δίπλα σου.
Σε έχουμε ανάγκη...
αλλά δε ζητάμε κάτι
που δεν μπορείς να δώσεις.
Ψάξε τις τσέπες των παντελονιών σου,
τα συρτάρια,
τα σακάκια σου,
δεξιά σου στο αυτοκίνητο
για λίγα λεπτά του ευρώ.
Λίγα ζητάμε από τους πολλούς,
αφού οι λίγοι που έχουν πολλά
έχουν άλλες έγνοιες.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη eugeniki στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/10/2007 10:29:00 πμ

Τα χαμομηλάκια με το καπελάκι του ήλιου

 

Κοίταξέ μας, είμαστε κοντά σου,
είμαστε δίπλα σου,
είμαστε δικά σου παιδιά.
Έχουμε τον ήλιο για κεφαλάκι,
και το καπελάκι του σύμβολό μας.

Είμαστε δικά σου παιδιά.
Κάνε κάτι για μας.
Δεν σου ζητάμε πολλά.
Ζητάμε λίγα από τους πολλούς,
μιας και οι λίγοι, που έχουν πολλά,
έχουν άλλες έγνοιες.
Χωρίς εσένα δεν θα γίνει
το ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ,
που έγκαιρα θα κάνει τις διαγνώσεις
και θα μας θεραπεύει.

Δεν ζητάμε κάτι που δεν μπορείς να δώσεις.

-Ψάξε στις τσέπες, τα συρτάρια,
τη θήκη δεξιά σου στο αυτοκίνητο
για λίγα κέρματα του ευρώ...

-Δώσε λίγα γραμμάρια από το αίμα σου....
μπορεί να είσαι συμβατός δότης
με κάποιο χαμομηλάκι
που φοράει το καπέλο του ήλιου,
κάπου, κοντά ή μακριά σου....

-Πιες το καφεδάκι,
απόλαυσε το γλυκάκι σου
τη Δευτέρα στις 07 του Μάη
με τους φίλους, την αγαπημένη
ή τον αγαπημένο σου
στα HAAGEN-DAZS,
που υποσχέθηκαν ότι
τα έσοδα αυτής της μέρας
σε μας θα τα προσφέρουν...

Κάνε κάτι για μας
για να φοράμε τα καπελάκια μας
για προστασία από τον ήλιο
και όχι για να τον κρύβουμε...
και τότε θα δεις το φως του στα μάτια
και στο χαμογελό μας...
και από εκεί
απευθείας θα λάμψει στην ψυχή
και την καρδιά σου

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΤΑ ΧΑΜΟΜΗΛΑΚΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΕΛΑΚΙ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι. Save our Children τη 5/05/2007 07:47:00 μμ

Παιδιά στρατιώτες, σεξουαλικοί σκλάβοι, κλπ

 

Ο πόλεμος, ο κανιβαλισμός, η σεξουαλική σκλαβιά και οι σφαγές υποτίθεται ότι ανήκαν στο παρελθόν της Ουγκάντα. Αν και η χώρα εμφανιζόταν ως παράδειγμα επιτυχίας στην Αφρική, μαχόμενη το AIDS και επιτυγχάνοντας σχετική ευημερία στην Καμπάλα, τα Ηνωμένα Έθνη αντιθέτως προειδοποίησαν ότι μακριά από την πρωτεύουσα, ένας φρικιαστικός εμφύλιος πόλεμος στοιχίζει τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών. "Η Βόρεια Ουγκάντα συνιστά την πιο αγνοημένη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο", λέει ο Γιαν Έγκελουντ, γενικός αναπληρωτής γραμματέας ανθρωπιστικών υποθέσεων του ΟΗΕ. "Η κατάσταση αποτελεί ύβρη κατά της ανθρωπότητας"
Λίγοι άνθρωποι εκτός Ουγκάντας γνωρίζουν ότι στο Βορρά η κυβέρνηση πολεμά μια φανατική και δολοφονική τρέλα - τον Στρατό Αντίστασης του Κυρίου (LRA) - του οποίου η πολεμική δύναμη αποτελείται στο μεγαλύτερο βαθμό από παιδιά που έχουν απαχθεί. Πάνω από 95% του πληθυσμού σ' αυτές τις περιοχές έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους εξαιτίας του πολέμου. Σχεδόν δύο εκατομμύρια Ουγκαντιανοί, από τα 24,7 εκατομμύρια του πληθυσμού, ζουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς με το φόβο της επίθεσης και δολοφονίας στα χωριά τους.
Παιδιά έχουν πει πως αναγκάστηκαν από τους αντάρτες με την απειλή όπλου να απαγάγουν και να δολοφονήσουν άλλα παιδιά και να πιουν το αίμα τους. Ένας πρώην διοικητής των ανταρτών αποκάλυψε ότι είχε αναγκάσει χωρικούς να τεμαχίσουν, να μαγειρέψουν και να φάνε τους γείτονές τους πριν τους σκοτώσει. Ο LRA καθοδηγείται από τον αυτοαποκαλούμενο προφήτη Τζόζεφ Κόνυ, ο οποίος λέει ότι θέλει η Ουγκάντα να ζει σύμφωνα με τις Δέκα Εντολές. Αυτός και οι περισσότεροι από τους μαχητές του είναι από τη φυλή Αχόλι στη Βόρεια Ουγκάντα, όπως και τα περισσότερα θύματά τους. Ο Κόνυ υποστηρίζει ότι κατευθύνεται από πνεύματα που του λένε τι να κάνει και ποιον να σκοτώσει. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι ίσως έχει απαγάγει περισσότερα από 20.000 παιδιά, τα οποία αποτελούν το 90% των μαχητών του LRA.

Περιγραφή της φρίκης

Στους καταυλισμούς, σχεδόν όλοι έχουν να διηγηθούν κάτι. Η Πάμελα Άμπερ 18 χρονών απήχθη από τους αντάρτες το Φεβρουάριο και κρατήθηκε φυλακισμένη πέντε μήνες, πριν τελικά δραπετεύσει. Η δουλειά της ήταν να μαγειρεύει και να μαζεύει καυσόξυλα, ενώ ταυτόχρονα αναγκαζόταν να ικανοποιεί σεξουαλικά το διοικητή. Αυτή ήταν η μοίρα των περισσοτέρων γυναικών που είχαν απαχθεί από τους αντάρτες, αρκετές από αυτές έχουν αποκτήσει και παιδιά από τους δεσμώτες τους. Λίγο μετά την απαγωγή της έπρεπε να συμμετάσχει στο φόνο μιας δεκατετράχρονης, που είχε συλληφθεί στην προσπάθειά της να δραπετεύσει. Άλλοι νέοι αιχμάλωτοι, δέκα από αυτούς, διατάχθηκαν "να δαγκώσουν το κορίτσι μέχρι θανάτου".
"Αρχίσαμε να τη δαγκώνουμε αλλά δεν πέθαινε. Ενώ την δαγκώναμε ικέτευε τους αντάρτες να την συγχωρήσουν και έλεγε ότι δεν θα δραπέτευε ξανά. Αιμορραγούσε παντού αλλά δεν πέθαινε. Μετά μας διέταξαν να την τσιμπάμε κι όμως δεν πέθαινε. Αργότερα μας είπαν να την χτυπήσουμε με ένα κούτσουρο, ο ένας μετά τον άλλο, μέχρι που πέθανε".
Όταν ρωτήθηκε πως ένιωσε όταν το έκανε είπε: "Φοβόμουν, αλλά μας είπαν ότι αν δεν σκοτώναμε θα μας σκότωναν. Οπότε, έπρεπε να παριστάνεις το γενναίο".
Ο Ρίτσαρντ Αμπόγκα, 12 χρονών κουβαλούσε γι' αυτούς βαριά φορτία κλεμμένων τροφίμων. Όταν ένα εντεκάχρονο αγόρι παραπονέθηκε ότι κουράστηκε, οι αντάρτες του είπαν να αφήσει το φορτίο και διέταξαν τα άλλα παιδιά να μαζευτούν γύρω του. "Άρχισαν να τεμαχίζουν τα πόδια του με μία τσάπα. Κάθε αντάρτης από ένα πόδι, και μετά τα χέρια του. Ύστερα, έκοψαν τα βλέφαρα του με ξυριστικές λεπίδες και τον έδεσαν πισθάγκωνα. Είχε ακόμα τις αισθήσεις του, τον κρέμασαν σε ένα δέντρο, με το κεφάλι προς τα κάτω και μας διέταξαν να τον χτυπάμε με μπουνιές στο κεφάλι μέχρι να πεθάνει".
Ο λοχαγός Βίνσεντ Οκέλο Πακορόμ ήταν 16 όταν αιχμαλωτίστηκε από τον LRA το 1991. Αναδείχθηκε σε έναν από τους σωματοφύλακες του Κόνυ και περιέγραψε τον αρχηγό ως "ένα συνηθισμένο άνθρωπο" που όμως "είχε τη δύναμη": την ικανότητα να προβλέπει το μέλλον.
Ο αρχηγός της σέχτας φαίνεται φιλικός, είπε, μέχρι τα πνεύματα να αρχίσουν να μιλούν μέσα από αυτόν. Όταν μιλούν, κάποιος από την ακολουθία του καταγράφει αυτά που λέει. "Το πιο απάνθρωπο πνεύμα", είπε ο Πακορόμ, "είναι το "Ποιος Είσαι" - το κογκολέζικο πνεύμα που διατάζει δολοφονίες και σφαγές".

Του Τιμ Τζουντάχ
από Eποχικός 7:48μμ, Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2004
(Τροποποιήθηκε 7:23μμ, Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2004)

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι. Save our Children τη 5/04/2007 09:42:00 πμ

Έκστασις: Κική Δημουλά

 

Έκστασις

 

Το μικρό μου παιδί

σοβαρή αταξία έκανε πάλι.

Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,

σκούντησε με το χέρι του

το κρεμασμένο

στον τοίχο τ' ουρανού

κόκκινο πιάτο,

κι έχυσε όλο το φως επάνω του.

 

Ο Θεός απόρησε

που είδε τον ήλιο

ντυμένο ρούχα παιδικά

να κατεβαίνει τρέχοντας

της φαντασίας μου τη σκάλα

και να 'ρχεται σε μένα.

 

Κι εγώ κάθομαι τώρα

και μαλώνω αυστηρά

το μικρό μου παιδί

ενώ κλέβω κρυφά

τον χυμένο επάνω του ήλιο.

 

 

Κική Δημουλά (Ερήμην, 1958)

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι <br> Save our Children τη 5/02/2007 07:39:00 πμ

Η συντροφιά του χαμομηλιού

 

Επειδή πολλοί δεν ξέρουν τι σημαίνει μια παγωμένη καρδιά μέσα σε παιδικό στέρνο,
Επειδή δε γνωρίζουν οι πολλοί τι είναι να σκίζει ο πόνος την καρδιά ενός παιδιού,
Επειδή πάμπολλα παιδάκια κακοποιούνται με πολλούς, φοβερούς τρόπους,
Επειδή το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο αλλά από τη δική μας κόλαση,
Επειδή πολλοί γονείς, κάνουν σφάλματα ολέθρια στην ανατροφή των παιδιών τους,
Επειδή παιδάκια-σκλάβοι φτιάχνουν με πληγωμένα χεράκια τα πολύτιμα χαλιά μας,
Επειδή ένα άδειο πιάτο πετάμε μπροστά σε εκατομμύρια πεινασμένα ματάκια,
Επειδή τα παιδιά-θύματα πολέμων αναφέρονται αδιάντροπα ως παράπλευρες απώλειες,
Επειδή το κακό, που παράγινε, γέμισε λύπη την ψυχή μας….

Και μετά, επειδή η λύπη έγινε οργή
μια συντροφιά, η δικιά μας, από φίλους αγαπημένους,
φτιάξαμε αυτή τη σελίδα,
για να μη μείνουμε στην οργή και τη λύπη, αλλά…
Επειδή η ΑΓΑΠΗ μας για τα παιδιά είναι μεγάλη
είπαμε ότι κάτι πρέπει να κάνουμε…
να φωνάξουμε,
να ακουστούμε,
να ενημερωθούν όλοι για το κακό που συντελείται,

Επειδή πιστεύουμε ότι
αν … αν,
ΟΛΟΙ, ΟΛΟΙ
προσπαθήσουμε
ΠΟΛΥ, ΠΟΛΥ, ΠΟΛΥ
τότε
ΠΟΛΛΑ
ΠΟΛΛΑ μπορούν να γίνουν,

Για να γίνουν όλα καλύτερα για τα παιδιά,
Για να βλέπουμε παιδάκια γελαστά,
Για να έχουν ΟΛΑ τα παιδιά το πιάτο τους γεμάτο,
Για να έχουν ΟΛΑ τα παιδιά μια αγκαλιά να κρύβονται,
Για να μπορούν ελεύθερα να μαθαίνουν και να παίζουν,
Για να προστατεύονται από τις αρρώστιες,
Για να γίνουν αυστηρότεροι οι νόμοι εναντίον των παιδεραστών,
Για να εφαρμόζονται οι νόμοι οι σχετικοί με την παιδική κακοποίηση,
Για να διοριστούν ικανοί παιδοψυχολόγοι στα σχολεία όλων των βαθμίδων
και άλλα πολλά….

Και βαφτίσαμε τη συντροφιά μας,
ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΟΜΗΛΙΟΥ,
επειδή το χαμομηλάκι βρίσκεται παντού,
στην εξοχή και την πόλη
και για να το δεις πρέπει να σκύψεις,
για να μην το πατήσεις πρέπει να προσέξεις.
Δεν κάνει φιγούρα, είναι ταπεινό σαν τα παιδάκια,
μικρό και ταπεινό,
αλλά η απαλή και διακριτική μοσχομυρωδιά του
γεμίζει τον αέρα και ευφραίνει τις καρδιές μας.
Αγαπάει τον ήλιο και στρέφει στο Φως το κεφαλάκι του,
και είναι ιαματικό με τρόπους πολλούς,
και καλλωπιστικές ιδιότητες έχει,
και είναι ευλογημένο….

Δεν φιλοδοξούμε να γίνουμε γνωστοί ως φυσικά πρόσωπα,
δεν επιδιώκουμε κέρδος υλικό ή άλλο,
θέλουμε απλά να γίνει γνωστή η σελίδα μας,
να αυξηθεί ο αριθμός των φίλων της ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΧΑΜΟΜΗΛΙΟΥ
για να βοηθήσουμε έστω και ένα, ένα παιδάκι – χαμομηλάκι.

ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ
Το χαμομηλάκι

http://hamomilaki.blogspot.com

http://groups.google.com/group/hamomilaki?hl=en

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι: Save our Children τη 5/01/2007 09:38:00 μμ

Διεθνής Αμνηστία

Έκκληση σε Bloggers από τη Διεθνή Αμνηστία
με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας - 3 Μαΐου

Αγαπητοί και αγαπητές bloggers ,

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας στις 3 Μαΐου, η Διεθνής Αμνηστία στέλνει μήνυμα συμπαράστασης σε δεκάδες ανθρώπους - θύματα καταπίεσης που βρέθηκαν σε εξοντωτικές συνθήκες κράτησης για μερικά λάθος κλικ που πάτησαν ή επειδή τόλμησαν να πούνε απλά τη γνώμη τους μέσω του διαδικτύου.
Στις 3 Μαΐου το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας θα ενημερώσει το ευρύ κοινό για την καταπίεση στο ίντερνετ και θα ζητήσει να σταλούν email, μέσα από το site www.amnesty.org.gr, στις αρχές των χωρών που φυλακίζουν τους ακτιβιστές του ίντερνετ, ζητώντας την απελευθέρωσή τους.
Εκτός από τα παραπάνω, το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης σας ζητάει να κάνει εικονική κατάληψη του blog σας για μερικές ώρες στις 3 Μαϊου, ανεβάζοντας το κείμενο που σας επισυνάπτουμε. Δεν έχουμε ξανακάνει ποτέ παρόμοια δράση, αλλά βασιζόμαστε στον ενθουσιασμό και την καλή θέληση όλων μας για την επιτυχία της.
Παρακαλούμε δείτε το συνημμένο κείμενο και πείτε μας αν θέλετε να συμμετέχετε στη δράση μας. Θα εκτιμούσαμε πραγματικά οποιαδήποτε βοήθειά σας, ιδέες και σχολιασμό.
Στείλτε μας email στο activism@amnesty.org.gr

Ευχαριστούμε για το χρόνο και το ενδιαφέρον σας.
Περισσότερες Πληροφορίες: Η εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ ονομάζεται irrepressible. info και χρησιμοποιεί τη δύναμη του ίντερνετ για να κινητοποιήσει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να πάρουν θέση εναντίον της καταπίεσης στέλνοντας μια ηλεκτρονική έκκληση.

Μάττα Σαμίου
Συντονίστρια Κινητοποίησης
Διεθνής Αμνηστία - Ελληνικό Τμήμα
----------------------------------------------------
Matta Samiou
Activism Coordinator
Amnesty International - Greek Section
210 36 00 628

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Γιωργος_Κ στο Το χαμομηλάκι τη 5/01/2007 05:13:00 μμ

Ανακύκλωση

Κάδοι σκουπιδιών.
Ανακύκλωση.

Χαρτί, αλουμίνιο, πλαστικό, γυαλί, βρέφος…..

Τι φυσιολογικό!
Δίπλα στο σπασμένο μπουκάλι της πορτοκαλάδας,
δίπλα στη νάιλον σακούλα του παντοπωλείου,
δίπλα στο σκισμένο σπιράλ τετράδιο,
ένα βουβό κλάμα συμπληρώνει το κολάζ.

Κάδοι ανθρώπων.
Ανακύκλωση.

Απέναντι στέκει η Χριστουγεννιάτικη φάτνη.
Ζώα από φελιζόλ, άχυρα, φωτάκια, γύψινοι μάγοι.
Στη μέση μια κούκλα που αναπαριστά τον Χριστό.

Τι ειρωνεία!
Η ψεύτικη κούκλα, ζεσταίνεται φασκιωμένη στα κουρέλια της.
Έστω και συμβολικά κάποιοι την περιποιήθηκαν.

Κάδοι ντροπής.
Ανακύκλωση.

Η εγκληματική μητρότητα.
Ο περαστικός που δεν πίστευε στα μάτια του.
Ο ομφάλιος λώρος που δεν συνδέθηκε ποτέ……

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη pytheas στο Το χαμομηλάκι τη 5/01/2007 04:05:00 μμ

Καλή Πρωτομαγιά!!

 

Καλή Πρωτομαγιά χαμομηλάκια!!
Όπου κι αν βρίσκεστε,
οι δείκτες του χρόνου
να χτυπούν σε ρυθμούς
χαράς και ξεγνοιασιάς
για σας.
Καλή Πρωτομαγιά χαμομηλάκια!!
κρατήστε τα λουλούδια της
αμάραντα,
παντοτεινά,
μέσα στην καρδιά σας.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Vassilikoula στο Το χαμομηλάκι τη 4/30/2007 06:50:00 μμ

Να βάλουμε φραγμό στην κακοποίηση των παιδιών. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!

Τα κακοποιημένα παιδιά δε μιλούν,
δεν έχουν γνώμη,
μόνο φόβο.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.
365 μέρες το χρόνο
να τα σκεφτόμαστε,
μήπως και σταματήσουν τα βάσανά τους

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη eugeniki στο Το χαμομηλάκι τη 4/30/2007 12:24:00 μμ

30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ

 

Παγκόσμια ημέρα κατά την σωματικής τιμωρίας η 30 του Απρίλη και με κεντρικό σύνθημα τη φράση μίλα μου, μη με χτυπάς, τα μέλη του Δικτύου για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά συμμετέχουν στην προσπάθεια για την αντιμετώπιση του κοινωνικού αυτού προβλήματος.
Το Δίκτυο, το οποίο συντονίζει ο Συνήγορος του Παιδιού, καλεί όλους τους φορείς και τους πολίτες να πάρουν μέρος στην προσπάθεια για την κατάργηση της χρήσης σωματικής βίας στα παιδιά και την υιοθέτηση μη βίαιων μεθόδων τιμωρίας, όπως είναι ο διάλογος και η καλή επικοινωνία.

Ακόμα τα μέλη του Δικτύου δημοσιοποίησαν το Δεκάλογο κατά της Σωματικής Τιμωρίας στα Παιδιά.Ο Δεκάλογος, που αποστέλλεται για να αναρτηθεί σε όλα τα σχολεία, τις ενορίες και όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες, αναφέρει μεταξύ άλλων:

1. Τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, έχουν δικαίωμα στην προστασία από κάθε μορφή βίας. Η σωματική τιμωρία είναι μία μορφή βίας.

2. Το ξύλο, το χαστούκι, το τράβηγμα του αυτιού και γενικά η επιβολή σωματικού πόνου στο παιδί είναι μορφές σωματικής τιμωρίας και πλέον δεν επιτρέπονται από το νόμο.

3. Κανένα πρόσωπο που έχει στην ευθύνη του ένα παιδί, δεν έχει δικαίωμα να του επιβάλλει σωματική τιμωρία.

4. Οι γονείς έχουν την ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους και οφείλουν να τα μεγαλώσουν, χωρίς να χρησιμοποιούν βία σε βάρος τους και να προσβάλλουν την αξιοπρέπειά τους.

5. Η σωματική τιμωρία θίγει την προσωπικότητα του παιδιού.

6. Η σωματική τιμωρία δεν είναι αποτελεσματικό μέσο διαπαιδαγώγησης.

7. Ένα παιδί που μεγαλώνει με ξύλο, μαθαίνει να λύνει τα προβλήματά του με βίαιο τρόπο.

8. Η σωματική τιμωρία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησης.

9. Ο διάλογος και η μη βίαιη διαπαιδαγώγηση είναι ο καλύτερος τρόπος για να μαθαίνει ένα παιδί τους κανόνες και τα όρια που χρειάζεται στη ζωή του.

10. Είναι στο χέρι μας να βγάλουμε το ξύλο και τη βία από τη ζωή των παιδιών.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Vassileia στο Το χαμομηλάκι τη 4/30/2007 09:27:00 πμ