Σελίδες

Δευτέρα 21 Μαΐου 2007

Ο Αριστοτέλης και το κόμμα των παιδοφίλων

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ «ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ»

"…η δέ ηθική περιγίνεται εξ έθους, όθεν έσχηκε
καί τούνομα μικρόν παρεκκλίνον από του έθους.
εξ ου και δήλον ότι ουδεμία των ηθικών αρετών
φύσει ημίν εγγίγνεται·"

μετάφραση:
…η δε ηθική έχει την προέλευσή της στον εθισμό, από τον οποίο πήρε
και το όνομά της που λίγο διαφέρει από το έθος. Από αυτό γίνεται
φανερό ότι καμιά από τις ηθικές αρετές δεν είναι έμφυτη σ' εμάς·

Εθίζεται ο άνθρωπος στην αρετή, με τη συνήθεια την αποκτά.

Προς τι το κόμμα των παιδοφίλων;
Αρκετά δεν έχουμε εθιστεί στην απανθρωπιά;
Κανένας δε λέει όχι στην ελευθερία σκέψης και λόγου.
Προς τι όμως η ίδρυση κόμματος;;
Ποιοι θα συνυπογράφουν το καταστατικό του;
Πού θα στοχεύουν;
Το λένε καθαρά, το διακηρύσσουν.

ΣΤΟΧΟΙ τους:
-Η νομιμοποίηση της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων από 12 ετών(!!!)
-Η νομιμοποίηση της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού για προσωπική χρήση(!!!)

Από 12 ετών…!!!
Παιδικό πορνογραφικό υλικό…!!!
Ρώτησε το τοπικό Δικαστήριο της Χάγης τα παιδιά;;
Έλαβε υπόψη του τα δικαιώματά τους;;
Το παιδικό πορνογραφικό υλικό δεν είναι προϊόν βιασμού και βασανισμού παιδιών;;

ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ…ΕΛΕΟΣ…
ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ…
ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟΥΣ


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/21/2007 09:37:00 πμ

Νέο σχόλιο για Όσο υπάρχουν άνθρωποι....

 

Ο/Η jim.hellas άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανακοίνωσή σας "Όσο υπάρχουν άνθρωποι...":

Όσο και αν συμφωνώ στις θέσεις του blog σας, ωστόσο νομίζω ότι εδώ διαφωνώ. Η απαγόρευση της έκφρασης της άποψης με βρίσκει αντίθετο. Το ότι μια ομάδα ανώμαλων παιδεραστών θέλει να μπορεί να μιλάει ελεύθερα και να μπορεί με ΝΟΜΙΜΑ μέσα να προσπαθεί να πείσει για την ορθότητα του λόγου της, δεν σημαίνει ότι θα νομιμοποιηθεί η παιδεραστία.

Με το ίδιο σκεπτικό θα έπρεπε όλα τα εθνικστικά/ρατσιστικά κόμματα στην Ευρώπη να μην υπήρχαν, καθώς εναντιώνονται σε άλλες κατοχυρωμένες ελευθερίες (ισότητα όλων ανεξαρτήτως φυλής/εθνικότητας κτλ), όπως συμβαίνει και στο δικαίωμα του παιδιού για υγιή ανάπτυξη.

Υποτιμούμε την νοημοσύνη του κόσμου όταν απαγορεύουμε κάτι. ΟΛΟΙ έχουν δικαίωμα να πουν ότι μπαρούφα τους κατέβει στο κεφάλι, όσο βλακώδης ή άρρωστη και αν είναι αυτή.

Ο λόγος από την πράξη έχει τεράστια διαφορά. Το ότι θα μιλάνε για τις ορέξεις τους δεν σημαίνει ότι δεν θα παραμένουν παράνομοι αν συλληφθούν με πορνογραφικό υλικό ή αν κάνουν σχέση με ανήλικα παιδάκια. ΦΥΣΙΚΑ και θα παραμείνουν παράνομοι και ΦΥΣΙΚΑ και θα πάνε φυλακή, σύμφωνα με το νόμο.

Ευτυχώς ή δυτυχώς η απόλυτη ελευθερία του λόγου και η δημοκρατία πάνε πακέτο. :)



Ανακοινώθηκε από τον/τη jim.hellas στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 20/5/07 16:12

σχόλιο για Όσο υπάρχουν άνθρωποι....

Ο/Η Agorafoviagr άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανακοίνωσή σας "Όσο υπάρχουν άνθρωποι...":

Στο όνομα της Ελευθερίας της Έκφρασης!! νομιμοποιήσανε το κόμμα των παιδόφιλων!! στην Ολλανδία;; Αυτό δεν έχει να κάνει με την ελευθερία της έκφρασης αλλά με θέματα ηθικής, θέματα της φύσης. Δεν είναι κάτι το φυσικό το φυσιολογικό αυτό. Τα παιδιά δε μπορούν να έχουν σεξουαλικές και ότι άλλο θέλουν οι παιδόφιλοι από αυτήν την ηλικία γιατί είναι ακόμα και στην ανάπτυξη, αλλά τι δουλειά έχει ένας μεγάλος να κάνει τέτοια πράγματα με ένα παιδάκι; Πως το κάνανε αυτό; Δε μπορώ να το φανταστώ ότι το δικαστήριο της Χάγης πήρε μια τέτοια απόφαση. Είναι φρικτό και μόνο σαν σκέψη, πόσο παραπάνω σαν πράξη να επιτραπεί κάτι τέτοιο. Μα καλά τι θέλουν να περάσουν; Τη διαστροφή για κάτι φυσιολογικό και νόμιμο;
Φίλη μου Μικρό Χαμομηλάκι θα το βάλω στο blog μου. Και όλοι όσοι έχουν ευαισθησία να το βάλουν και στο δικό τους γιατί αυτά τα θέματα δεν είναι για να περνάνε απαρατήρητα.
Με πόνο ψυχής
Agorafoviagr



Ανακοινώθηκε από τον/τη Agorafoviagr στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 20/5/07 16:01

Όσο υπάρχουν άνθρωποι...

 

...τέτοια νοσηρά φαινόμενα παιδοφιλίας, δεν ΠΡΕΠΕΙ να τους αφήνουν αδιάφορους!

Διαβάστε σας παρακαλώ ΕΔΩ, συγκλονιστικές λεπτομέρειες από το Χαμόγελο του Παιδιού.



--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Marialena στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/20/2007 02:50:00 μμ

Το Άγχος στις Εξετάσεις: τα προβλήματα που δημιουργεί και η αντιμετώπισή τους.

Σήμερα είναι η πρώτη μέρα των εξετάσεων, μαθητές & γονείς εντείνουν τις προσπάθειές τους για την επιτυχία και την πολυπόθητη θέση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αυτές τις ημέρες το άγχος των παιδιών, που δεν είναι τίποτα άλλο φόβος ενδεχόμενης αποτυχίας στις εξετάσεις, μεγαλώνει.

Βέβαια εκείνο που χρειάζεται να ξέρουμε είναι ότι μέχρις ενός σημείου το άγχος είναι φυσιολογικό και δημιουργικό. Μας κινητοποιεί σε δύσκολες και προκλητικές φάσεις της ζωής μας να καταβάλουμε το μέγιστο των προσπαθειών μας προκειμένου να επιτύχουμε τον στόχο μας!

Το άγχος γίνεται επικίνδυνο και μπορεί να κάνει κακό, όταν δεν μπορούμε πια να το ελέγξουμε, γιατί τότε:
περιορίζει την πραγματικής μας ικανότητά για επίδοση και
μας κάνει να υποφέρουμε..

Το άγχος των εξετάσεων συνήθως συνδέεται με τον φόβο που νιώθουμε μήπως απογοητεύσουμε τους γονείς μας, ή ματαιώσουμε τις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας.
Το άγχος κινητοποιείται από αρνητικές σκέψεις, μεγαλώνει μέσα απ'αυτές και τελικά, στην χειρότερη περίπτωση, μπορεί να μας ακινητοποιήσει –όταν ξεφεύγει τελείως από τον έλεγχό μας- και να μας οδηγήσει να εγκαταλείψουμε την προσπάθειά μας. Επίσης, μέσα από τις αρνητικές σκέψεις που κάνουμε όταν φοβόμαστε κάτι πολύ άθελά μας «προετοιμάζουμε» την αποτυχία, αφού ασυνείδητα σκεφτόμαστε και συμπεριφερόμαστε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτύχουμε!

Συμπτώματα –Επιπτώσεις του έντονου άγχους:

· Μείωση της επίδοσης:

o Δυσκολία συγκέντρωσης, διανοητικό μπλοκάρισμα (μπλακ-άουτ), δυσκολία οργάνωσης των πληροφοριών

· Ψυχοσωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλοι, κοιλόπονοι, ταχυκαρδία, εφίδρωση, συχνοουρία, τρέμουλο, ναυτία, μυϊκή υπερένταση

· Διανοητικά: Αρνητικές σκέψεις, μείωση αυτοπεποίθησης,

· ευσυγκινησία, ευερεθιστότητα, άσχημος ύπνος

Προετοιμασία – Αντιμετώπιση

Πριν: Να μάθεις να αντιμετωπίζεις τις εξετάσεις, παρ'όλο τον φόβο σου για πιθανή αποτυχία!

Καλή προετοιμασία (οργανόγραμμα)
(επανάληψη μαζί με φίλους: Δοκιμή μαζί με άλλους εξεταζόμενους Συνάντησε άλλους συμμαθητές σου και ας ρωτήσει ο ένας τον άλλον Þ Αν μπορείς να το εξηγήσεις στους άλλους, τότε το έχεις κατανοήσει...διαφορετικά, χρειάζεσαι κι άλλες επαναλήψεις!
Αναλύστε την κατάσταση ρεαλιστικά: Γράψτε απ'τη μια: τι ακριβώς σας προκαλεί άγχος, κι απ'την άλλη (στήλη της σελίδας): πως μπορείτε πρακτικά να διορθώσετε το συγκεκριμένο πρόβλημα!
Κάντε ένα διάλειμμα και συζήτησε εκφράζοντας τους φόβους και τις αμφιβολίες σου στους γονείς σου και σε ανθρώπους που μπορούν να σε ακούσουν!
Νοητική αναπαράσταση των πραγματικών συνθηκών («φαντάσου με λεπτομέρειες τις πραγματικές συνθήκες...»)
Όσο πιο συχνά φαντάζομαι τις εξετάσεις τόσο πιο πολύ εξοικειώνομαι μαζί τους...! Þ Αυτό που μπορώ να το αντιμετωπίσω στη φαντασία μου, μπορώ να το κάνω και στην πραγματικότητα!!
Ασκήσεις χαλάρωσης (15΄τη μέρα) («συγκεντρώσου στη διαφραγματική αναπνοή και στο σώμα σου που βαραίνει καθώς χαλαρώνει...»)
Συνδυασμός εισπνοών – εκπνοών με θετικές (και ρεαλιστικές) σκέψεις...
Όχι «δεν θα φοβηθώ», ή «θα πετύχω στα σίγουρα!», άλλα: «Ακόμα κι αν φοβηθώ, θα το αντιμετωπίσω», «θα κάνω ό.τι περνάει από το χέρι μου για να επιτύχω»...


Γυμναστική (καθημερινά)
Ξεκούραση & καλός ύπνος
Πρωινό μπάνιο με χλιαρό νερό


Κατά τη διάρκεια:

Ξεκίνα με ό,τι γνωρίζεις καλά....
Συνδύασε εισπνοές- εκπνοές με θετικές (και ρεαλιστικές) σκέψεις...
Μόλις νιώσεις τα πρώτα σημάδια πανικού επανέλαβε μια λέξη ή φράση που σε ηρεμεί («μάντρα») (π.χ. «ήρεμα», «χαλαρά», «είμαι δίπλα σου...».

Μετά:

Μετά τις εξετάσεις κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου: μια βόλτα μ'ένα φίλο για κάθε, κ.λ.π.
Οραματίσου την επιτυχία και προετοίμασε τον εαυτό σου για την επόμενη ημέρα.

Συναισθηματική & Ψυχολογική υποστήριξη από του γονείς:

o Διαθεσιμότητα να ακούσουν

o «το άγχος της αποτυχίας είναι φυσιολογικό»
«όλοι έχουν παρόμοιο άγχος..»

o «ακόμα κι αν δεν περάσεις, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις»

o «αν δεν περάσεις για το μόνο που θα στεναχωρηθώ είναι γιατί δεν θα ανταμειφθούν οι κόποι σου...»

o «Κάθε αποτυχία είναι μια ευκαιρία μάθησης!...»



Ο κύριος σκοπός της εκπαίδευσης είναι να βοηθήσεις τους νέους ανθρώπους να μαθαίνουν να ανταποκρίνονται με επιτυχία στις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές συνθήκες.

Επομένως, ο στόχος των γονιών και των εκπαιδευτικών –όλων των βαθμίδων- είναι να βοηθήσουν τους μαθητές να αγαπήσουν τη μάθηση. Επειδή η επιβίωση των παιδιών μας στο μέλλον θα εξαρτάται από την ικανότητά τους να μαθαίνουν, φροντίστε να δημιουργήσετε τις κατάλληλες συνθήκες –και στην δύσκολη στιγμή των εξετάσεων- που θα επιτρέψουν στο παιδί σας να συνεχίσει και μετά απ'αυτές να θέλει να μαθαίνει...!


Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης
M.Sc. Ph.D. Συμβουλευτικός Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/19/2007 06:58:00 πμ

Η πολυεθνική κινητοποίηση είναι για τους άλλους

 

Όταν η μικρή Μαντλέν εξαφανίζεται με μυστήριο τρόπο στην Πορτογαλία, η πολιτισμένη κοινωνία επιστρατεύεται για να την βρει. Πολυεθνικές όπως οι BP, Shell, Texaco, Esso, TOTAL/ELF, (που θα τοποθετήσουν αφίσες στα βενζινάδικά τους), οι τράπεζες Crédit Agricole η La Poste η Banco Santander και η McDonalds η Carrefour British Airways, η Budget η British Airways η Vodafone η O2 και η Telefonica που θα στείλουν SMS στους συνδρομητές τους.Μακάρι να βρεθεί, να αποδειχθεί ότι η κινητοποίηση μπορεί να λειτουργήσει.
Στην Ελλάδα, οι γονείς του Άλεξ πρέπει ακόμα να κάνουν μάχες με την ελληνική κρατική μηχανή για το αυτονόητο (να το πάλι το «αυτονόητο»). Και όταν ο Μαυρίκης τόλμησε να προσφέρει χρηματική αμοιβή για όποιον δώσει πληροφορίες οι τηλεδικαστές κατακεραυνώσανε την απόφαση λόγω βεβαρυμμένου παρελθόντος του επιχειρηματία!
Η τριτοκοσμική μας κοινωνία μπορεί να ανεχθεί πιο εύκολα τις απώλειες αφού συνηθίσαμε στα δεκάδες θύματα των Τεμπών, των ξενοδοχείων Louis κλπ κλπ, σε αντίθεση με τους κουτόφραγκους που θεωρούν ότι είναι ντροπή για την κοινωνία τους να εξαφανίζεται ένας άνθρωπος με τέτοιο τρόπο.
Το σίριαλ συνεχίζεται. Και των γονιών του Άλεξ και το δικό μας!



--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη ανεστης στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/18/2007 08:34:00 μμ

Παρασκευή 18 Μαΐου 2007

Στο στενό περιβάλλον οι βιαστές των παιδιών

Είναι μύθος ότι τα παιδιά κακοποιούνται σεξουαλικά από ξένους, αγνώστους.
Στο μεγαλύτερο ποσοστό η κακοποίηση λαμβάνει χώρα μέσα στην οικογένεια.
Είναι φρικτό, αλλά ο ίδιος ο πατέρας είναι πολλές φορές ο άθλιος βιαστής, ή κάποιος άλλος από το στενό οικογενειακό περιβάλλον. Οικείος, συμπαθής, φίλος της οικογένειας.
Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται, την εμπιστοσύνη, το "καλό" του πρόσωπο...
Προσοχή στα παιδιά μας...μας εκλιπαρούν...


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Vassileia στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/17/2007 02:43:00 μμ

Sarah

My name is Sarah
I am but three,
My eyes are swollen
I cannot see,

I must be stupid,
I must be bad,
What else could have made
My daddy so mad?

I wish I were better,
I wish I weren't ugly,
Then maybe my Mommy
Would still want to hug me.

I can't speak at all,
I can't do a wrong
Or else I'm locked up
All the day long.

When I awake I'm all alone
The house is dark
My folks aren't home.

When my Mommy does come
I'll try and be nice,
So maybe I'll get just
One whipping tonight.

Don't make a sound!
I just heard a car
My daddy is back
>From Charlie's Bar.

I hear him curse
My name he calls
I press myself
Against the wall.

I try and hide
>From his evil eyes
I'm so afraid now
I'm starting to cry.

He finds me weeping
He shouts ugly words,
He says its my fault
That he suffers at work.

He slaps me and hits me
And yells at me more,
I finally get free
And I run for the door.

He's already locked it
And I start to bawl,
He takes me and throws me
Against the hard wall.

I fall to the floor
With my bones nearly broken,
And my daddy continues
With more bad words spoken.

"I'm sorry!", I scream
But its now much too late
His face has been twisted
Into unimaginable hate.

The hurt and the pain
Again and again
Oh please God, have mercy!
Oh please let it end!

And he finally stops
And heads for the door,
While I lay there motionless
Sprawled on the floor.

My name is Sarah
And I am but three,
Tonight my daddy
Murdered me.


There are thousands of kids out there just like Sarah. And you can help.

It sickens me to my soul, and if you just read this and don't pass it on I pray for your forgiveness, because you would have to be one heartless person to not be affected by this email. And because you are affected, do something about it!! So all I am asking you to do is take some time to send this on and acknowledge that this stuff does happen, and that people like her dad do live in our society, and pray for child abuse to wither out and die, but also pray for the safety of our youth.


Please pass this poem on as a Blue Ribbon Against Child Abuse because as crazy as it might sound, it might just indirectly change a life. Hey, you NEVER know.


Please forward if you are
*~*~*AGAINST CHILD ABUSE *~*~


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Marialena στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/17/2007 10:54:00 πμ

ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ

ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ
Ø Μη με παραχαιδεύεις,ξέρω πολύ καλά πως δεν θα πρέπει να μου δίνεις ότι ζητάω .Σε δοκιμάζω μονάχα για να δω.
Ø Μη φοβάσαι να είσαι σταθερή μαζί μου.Το προτιμώ.Με κάνει να νοιώθω περισσότερη σιγουριά.
Ø Μη με κάνεις να νοιώθω μικρότερος/η από ότι είμαι.Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά τον σπουδαίο.
Ø Μη μου κάνεις παρατηρήσεις αν μπορείς.Θα προσέξω περισσότερο αυτά που θα μου πεις αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυό μας.
Ø Μη μου δημιουργείς το συναίσθημα πως τα λάθη είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μά θει να αναγνωρίζω.
Ø Μην αναστατώνεσαι όταν σου λέω ''δε σε χωνεύω'',δεν απευθύνομαι σε σένα αλλά στην δύναμη που έχεις να μου εναντιώνεσαι..
Ø Μην με προστατεύεις από τις συνέπειες.Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.
Ø Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροαδιαθεσίες μου.Καμιά φορά δημιουργούνται από την ανάγκη μου για προσοχή.
Ø Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις.Νοιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.
Ø Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις.Γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου κάνοντας τον κουφό.
Ø Μην υπερτιμάς την τιμιότητα μου.Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.
Ø Μην πέφτεις σε αντιφάσεις.Με μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σε σένα.
Ø Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις.Αν κάνεις κάτι τέτοιο θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
Ø Μη προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη.Είναι σοκ για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Ø Μη διανοηθείς ποτέ πως θα πέσει η υπόληψη σου αν μου ζητήσεις συγνώμη.Μιά τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντι σου.
Ø Μη ξεχνάς πως μου αρέσει να πειραματίζομαι.Χωρίς αυτό δε μπορώ να ζήσω σε παρακαλώ ,παραδέξου το.
Ø Μη ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω.Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.
Ø Μη ξεχνάς πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολύ κατανόηση και
αγάπη.

 

Αυτό όμως δεν χρειάζεται να στο πω.Έτσι δεν είναι;

Sevatrianta


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη sevarose στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/08/2007 09:47:00 μμ

Πέμπτη 17 Μαΐου 2007

Αφιέρωμα στις Πανελλαδικές εξετάσεις (2)

Τα παιδιά μας δίνουν το δικό τους αγώνα. Τον πρώτο αγώνα στη ζωή τους, μέσα στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας τους.
Είναι πιθανόν τις τελευταίες εβδομάδες, και κυρίως αυτές τις μέρες, να διαπιστώνουμε ότι είναι εξαιρετικά ευερέθιστα, "δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους". Είναι απόλυτα φυσιολογικό, ας μην μας τρομάζει.

Ερωτήσεις του τύπου: πόσες φορές έχεις κάνει τις επαναλήψεις σου; Έχεις καλύψει τα κενά σου; τα αγχώνουν αφάνταστα, όσο και η προσφιλής στους γονείς φράση: "δίνουμε εξετάσεις". Η πλειοψηφία των παιδιών μας άσχημα αντιδρά στη φράση αυτή και το φορτίο που επωμίζονται, ως συνέπειά της, είναι δυσβάστακτο, επειδή σε περίπτωση αποτυχίας εξυπακούεται ότι όλη η οικογένεια θα "αποτύχει, θα λυπηθεί υπερβολικά, θα χάσει την υπόληψή της..." και άλλα παρόμοια, επιεικώς απαράδεκτα.

Τα παιδιά δίνουν τη μάχη τους. Όλα τα παιδιά. Και οι "άριστοι" μαθητές και οι μισοδιαβασμένοι. Τη δική τους μάχη. Εμείς όλοι οι αγαπημένοι οικείοι τους, διακριτικά τα στηρίζουμε και τα ενθαρρύνουμε.
Την αγωνία των υποψηφίων οι εκπαιδευτικοί την εισπράττουν καθημερινά, στη διάρκεια όλης της χρονιάς. Τα παιδιά μας στην τελευταία Τάξη του Λυκείου, δεν είναι ανέμελα. Ένας έμπειρος δάσκαλος διακρίνει τη λαχτάρα για ένα καλό αποτέλεσμα μέσα στα σχόλια, τις ερωτήσεις, τον τόνο της φωνής, τις κινήσεις και του πλέον "αδιάφορου" μαθητή, αφού και αυτός, θέλει δε θέλει, μπαίνει στο κλίμα των Εξετάσεων.
Ναι, είναι σημαντικές οι εξετάσεις αυτές για τα παιδιά.Σημαντικές ως αρχή για ένα νέο ξεκίνημα, που μπορεί όμως να επιτευχθεί και μέσα από άλλες διαδικασίες και επιλογές.
Δεν είναι το άπαν.
Ψυχραιμία, λοιπόν.
Ψυχραιμία.


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Vassileia στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/16/2007 02:48:00 μμ

Τρίτη 15 Μαΐου 2007

Ανάγκη για Αιμοπετάλια

Η Μαργαρίτα Δημητρέλη 14 ετών που βρίσκεται στο Νοσoκομείο Αγλαΐα Κυριακού (στο ογκολογικό τμήμα, 5ος όροφος) και πάσχει από οξεία Λευχαιμία

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ!

Παρακαλώ όποιος μπορεί να δώσει αίμα ας επικοινωνήσει με το Νοσοκoμείο
ή τη μητέρα της.

Δημητρέλη Κατερίνα (μητέρα) : 6947155966

Παρακαλώ προωθείστε το μήνυμα σε όσους μπορείτε.

 

Δευτέρα 14 Μαΐου 2007

Πανελλαδικές εξετάσεις

 

Είναι ίσως η μόνη φορά τον χρόνο που η Ελλάδα από την Αθήνα έως το τελευταίο ακριτικό χωριό χτυπά στον ίδιο ρυθμό, ζει με την ίδια αγωνία.
Ποια οικογένεια δεν έχει ένα παιδί -ή έστω το παιδί φίλων- που να δίνει Πανελλαδικές Εξετάσεις; Περίπου 145.000 μαθητές «στο πόδι, η αδρεναλίνη στα ύψη.
Η αρχή των Πανελλαδικών γίνεται το επόμενο Σάββατο. Περίπου 93.000 τελειόφοιτοι και αποφοιτοι Γενικών Λυκείων θα διεκδικήσουν μια από τις 67.102 θέσεις σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ.
Οι μαθητές βρίσκονται ήδη στον ρυθμό των τελευταίων επαναλήψεων και ελπίζουν μέσα στις 6 «εξεταστικές» ημέρες να πετύχουν το καλύτερο δυνατό. Απόλυτος στόχος, το «Αριστα»!
Γονείς στα πρόθυρα νευρικής κρίσης! «Οι γονείς αντιδρούν σ' αυτήν τη δύσκολη στιγμή με διάφορους τρόπους. Κάποιοι, με τη συμπεριφορά τους και με την εμπιστοσύνη που δείχνουν στα παιδιά τους, τα βοηθούν.
Αντίθετα κάποιοι άλλοι γονείς, χωρίς να το θέλουν, δημιουργούν προβλήματα στα παιδιά με τη συμπεριφορά τους που εκφράζει το αυξημένο τους άγχος» λέει ο εκπαιδευτικός κ. Στράτος Στρατηγάκης. Και προσθέτει: «Θυμάμαι τη μητέρα μιας υποψήφιας, που έλεγε: «Ολη μέρα της λέω να μην αγχώνεται, μα η Ελένη τίποτα δεν καταλαβαίνει». Εσείς τι θα κάνατε στη θέση της Ελένης αν σας έλεγε κάποιος όλη μέρα να μην αγχώνεστε; Το μόνο σίγουρο είναι ότι το άγχος θα σας είχε κυριεύσει. Μία άλλη μητέρα ήθελε να πάρει άδεια από την εργασία της για να μαγειρεύει τα καλύτερα φαγητά για τον γιο της και να τον φροντίζει όλη μέρα. Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι έτσι, βάζοντας στο κέντρο της οικογενειακής ζωής τις πανελλήνιες εξετάσεις, αύξανε το άγχος όλων».
Ολα αυτά γίνονται πάντα με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά δυστυχώς φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. "Το ζήτημα είναι να δούμε ποια συμπεριφορά βοηθάει τα παιδιά σ' αυτήν τη δύσκολη στιγμή τους -προσέξτε όχι στιγμή μας- να πετύχουν τους στόχους τους, όχι τους δικούς μας".
Μην είστε αδιάφοροι απέναντι στο παιδί σας, αλλά μην κάνετε τις πανελλαδικές εξετάσεις το κέντρο της ζωής σας. Να βρίσκεστε κάπου στη μέση» λέει. Αλλωστε, και αυτό ισχύει για όλους, μια πιθανή αποτυχία στις πανελλήνιες δεν σημαίνει ότι ήρθε το τέλος του κόσμου...


Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_12/05/2007_226859

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/14/2007 02:45:00 μμ

Κυριακή 13 Μαΐου 2007

Στη γιορτή σου, Μανούλα...

Στη γιορτή σου, σήμερα, Μανούλα,
μερικά λογάκια θέλω να σου πω
και σε παρακαλώ προσεκτικά να τα ακούσεις.
-Ποτέ ποτέ να μην ξεχνάς ότι σε αγαπάω
πολύ, πάρα πολύ...
-να μην το ξεχνάς και όταν ακόμα κάνω φασαρία
και όταν σε κουράζω με τα καμώματά μου,
-να μην ξεχνάς, όταν με μαλώνεις,
τις ημέρες εκείνες και τους μήνες
που ήμουνα μωράκι αδύναμο
και πόσο τρυφερά με κρατούσες

-να μην ξεχνάς ότι γέννησες έναν ΑΝΘΡΩΠΟ
διαφορετικό από σένα
-να μην ξεχνάς ότι έφερες στον κόσμο
μια μοναδική και ανεπανάληπτη ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,
ότι έχω το δικό μου κόσμο, τη δική μου ψυχολογία,
ότι δεν μπορώ να μπω στον κόσμο σου,
ότι ΕΣΥ πρέπει να μπεις με ΑΓΑΠΗ στον δικό μουνα τον καταλάβεις,
μάλλον, να τον ξαναθυμηθείς...
το έχω ανάγκη αυτό, μεγάλη ανάγκη

-να μην ξεχνάς ότι δεν είμαι στο σπίτι μας
για να το διακοσμώ, δεν είμαι για τον καναπέ εγώ.
-δεν είναι καλό, Μανούλα, όταν κάνω αταξίες,
να λες ότι μοιάζω του Μπαμπάκα...
-δεν είναι καλό να με χτυπάς, να μου φωνάζεις δυνατά,
να λες ότι είμαι παλιόπαιδο, ότι δε με ανέχεσαι πια...
-φοβάμαι, Μανούλα, όταν τα κάνεις αυτά,
φοβάμαι ότι δεν με αγαπάς, και
ότι θα με εγκαταλείψεις...
-να μην ξεχνάς, αν αποφάσισες να με φέρεις στον κόσμο
και μόνη σου να με μεγαλώσεις,ότι πρέπει να τιμήσεις
την επιλογή σου αυτή,
ότι δε φταίω εγώ
που διπλά και τρίδιπλα κουράζεσαι.

-ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΑΝΟΥΛΑ
-ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ

Το παιδί σου


--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη hamomilaki ♀ στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/13/2007 11:13:00 πμ

13 Μάη: Γιορτάζει η Μητέρα!!

Δαμήτηρ...

Γαία Μητέρα...

Μάνα Γη...

Προαιώνων αρχέτυπο,

ταυτόχρονο με την εμφάνιση του ανθρώπου.

 

Δαμήτηρ

ο πρώτος αποδέκτης λατρείας

τα πρώτα, πρωτόγονα ειδώλια

αφιερωμένα σε σένα.

Από τα σπλάχνα σου η ιστορία των ανθρώπων

Εσύ, η ίδια, η Ιστορία τους.

 

Οι δικοί σου καρποί ανθίζουν, Μάνα...

τα άνθη,

όλα τα υπόλοιπα άνθη

της Μάνας Γης,

γίνονται καρποί.

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

είσαι η γη μας,

τα βρεφικά μας όνειρα,

τα παιδικά μας ταξίδια...

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

ανάστησε η αγκαλιά σου τις αισθήσεις

και τα συναισθήματά μας,

το κούρνιαγμα στον κόρφο σου,

το προστατευτικό,

μας ανάθρεψε.

 

Μάνα,

σε αγαπάμε...

το χαμόγελο, και το βλέμμα

και η Αγάπη σου

μας γαλήνευαν

και βλαστήσαμε...

 

Μάνα,

σε αγαπάμε,

η φωνή σου,

το πρώτα τραγουδιστά

λογάκια μας

και η Αγάπη σου

το στήριγμά μας

το παντοτεινό.

 

ΜΑΝΑ

ΣΕ ΑΓΑΠΑΜΕ



--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/12/2007 08:26:00 μμ

Η απάντηση στα "γιατί" τα αναπάντητα....

Τώρα τι τρέμεις;

Γιατί λυπάσαι;

Εγώ ευθύνες δε σου ζητώ.

Αυτή η φωνή, που τη φοβάσαι,

δεν είμ' εγώ, δεν είμ' εγώ.

Εγώ σωπαίνω, άκου σωπαίνω,

εγώ ευθύνες δε σου ζητώ...

Άλλος φωνάζει,

Άλλος ρωτάει,

Άλλος κρατάει λογαριασμό...

στ΄ορκίζομαι δεν είμ΄εγώ.



Κώστας Χατζής

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 08:47:00 πμ

Παρασκευή 11 Μαΐου 2007

Με τι μπάλα παίζουν τα παιδιά μας;

 

Ο δωδεκάχρονος Ναντίμ από το Πακιστάν ράβει «επίσημη μπάλα» Adidas με την σφραγίδα της FIFA!

 

 

Κάποιος γνωστός μου, ταξίδεψε πριν δύο χρόνια στο Πακιστάν όπου ήταν το εργοστάσιο γνωστής εταιρίας αθλητικών ειδών για την οποία δούλευε. Αυτό που είδε ήταν γροθιά στο στομάχι του. Ένα τεράστιο εργοστάσιο που όση έκταση καταλάμβανε το ισόγειό του άλλο τόσο ήταν και το υπόγειο. Στο υπόγειο ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, παιδιά με μέσο όρο ηλικίας τα έντεκα-δώδεκα χρόνια. Κάθε φορά που ερχόταν μια παραγγελία (για ποδοσφαιρικές μπάλες κυρίως) από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου (και που στο Πακιστάν μπορούσε να είναι τρεις τα ξημερώματα τοπική ώρα), ξυπνούσαν τα παιδιά και τα έστρωναν σε ασταμάτητη δουλειά μέχρι να «βγει» η παραγγελία. Έχω καιρό να μιλήσω με τον φίλο μου και δεν ξέρω αν ακόμα δουλεύει για την εταιρία αυτή. Από τότε όμως είχε αλλάξει η συναισθηματική σχέση του με την δουλειά του.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρίες που αποδεδειγμένα πλέον, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν μέχρι και αθέμιτες μεθόδους για να παράγουν κέρδος, πρέπει να είναι κάτω από την συνεχή επιτήρηση των πελατών τους που έχουν τελικά την δύναμη να τους επιβάλουν κοινωνικά ευαίσθητη συμπεριφορά που οι ίδιοι θεωρούν περιττή πολυτέλεια.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι περισσότεροι από εμάς που πιθανόν πριν από λίγα χρόνια ως πολίτες επιδιώκαμε κοινωνική δικαιοσύνη, τώρα ως καταναλωτές εμπνεόμαστε από εμπορικά σήματα και μάρκες σαν σύμβολα κοινωνικής καταξίωσης.
Οι εταιρίες που αγωνίζονται να μεγαλώσουν το μερίδιο αγοράς τους, να βγάλουν φθηνότερο και ανταγωνιστικότερο προϊόν, δεν ενδιαφέρονται αν τα παιδιά αυτά δουλεύουν σαν σκλάβοι σε άθλιες συνθήκες όλη την μέρα χωρίς την παραμικρή ευκαιρία να μορφωθούν. Δεν ενδιαφέρονται αν αυτά τα παιδιά θα ζήσουν την ζωή τους σαν εργάτες κατασκευάζοντας παπούτσια για τα παιδιά του «ελεύθερου δημοκρατικού κόσμου» των δυτικών χωρών και ποτέ τους δεν θα έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν αρκετά χρήματα για να αγοράσουν το ίδιο το προϊόν που παράγουν!

Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμα ελπίδες. Κάποιοι δραστηριοποιούνται και αντιδρούν. Η πίεση από τον κόσμο εντείνεται (τον υπόλοιπο κόσμο εννοώ, όχι την Ελλάδα. Εδώ έχουμε μεσάνυχτα). Σε σχολεία στις ΗΠΑ έχει παρθεί η απόφαση να αγοράζουν αθλητικό εξοπλισμό μόνο από εταιρίες που εφαρμόζουν ανθρώπινη πολιτική (σεβασμού δικαιωμάτων και μισθών).

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ότι οι εταιρείες αυτές αναγκάζονται σιγά-σιγά κάτω από την απειλή της δυσφήμισης αλλά και της απώλειας πωλήσεων, να ελέγχουν τις πρακτικές των ασιατικών εργοστασίων που χρησιμοποιούν. Όσο λοιπόν είμαστε ενήμεροι, διατηρούμε τις βασικές μας ευαισθησίες και δρούμε ή αντιδρούμε, τα πράγματα θα βελτιώνονται ακόμα πιο γρήγορα.



--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη ανεστης στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 11:31:00 πμ

Η απάντηση στα "γιατί" τα αναπάντητα....

 

Τώρα τι τρέμεις;

Γιατί λυπάσαι;

Εγώ ευθύνες δε σου ζητώ.

Αυτή η φωνή, που τη φοβάσαι,

δεν είμ' εγώ, δεν είμ' εγώ.

Εγώ σωπαίνω, άκου σωπαίνω,

εγώ ευθύνες δε σου ζητώ...

Άλλος φωνάζει,

Άλλος ρωτάει,

Άλλος κρατάει λογαριασμό...

στ΄ορκίζομαι δεν είμ΄εγώ.


Κώστας Χατζής

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/09/2007 08:47:00 πμ

Mε ποιο δικαίωμα;;

 

Γεννήθηκα για να χαίρομαι,
γεννήθηκα σαν άγγελος
μαντατοφόρος της ελπίδας.
Γεννιέμαι για να ζήσω, να ζήσω, να ζήσω…
Είμαι εγώ, εδώ,
στο χτες το τώρα και το αύριο
εδώ, πάντα ανάμεσά σας,
ΕΓΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ,
σταθερός αντιπρόσωπος
της αθωότητας.
Με ποιο δικαίωμα
γύρω μου στήνετε δόκανα,
παγίδες αθλιότητας;

Με ποιο δικαίωμα
τη χαρά μου την κάνετε λύπη ανείπωτη;
Με ποιο δικαίωμα
το γέλιο μου πόνου μορφασμό;
Με ποιο δικαίωμα
το βλέμμα μου,
που αναπαύεται στα όμορφα
το αλλοιώνουν τα δάκρυα;



--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη d.vasilissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/08/2007 04:35:00 μμ

Κωστής Παλαμάς: Τα σκολειά χτίστε

 

…Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα,
μεγάλα, γερά θεμελιωμένα,
από της χώρας, ακάθαρτης,
πολύβοης, αρρωστιάρας, μακριά.
Μακριά τ'ανήλιαγα σοκάκια,
τα σκολειά χτίστε.

Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων

περίσσια ανοίχτε, να 'ρχεται ο κυρ Ήλιος,
διαφεντευτής, να χύνεται,
να φεύγει, ονειρεμένο πίσω του
αργοσέρνοντας το φεγγάρι.

Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν
μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια
με τους κελαηδισμούς και με τους μόσκους,
κι ο δάσκαλος, ποιητής
και τα βιβλία να είναι σαν τα κρίνα…

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη Melissa στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/08/2007 01:39:00 μμ

Πέμπτη 10 Μαΐου 2007

Miracle ~ Celine Dion - Τα παιδιά με τα καπελάκια

Κοίτα το χαμόγελό μας.
Κοίτα το κεφαλάκι μας.
Είναι σαν τον ήλιο
και φοράμε το καπελάκι του.
Είμαστε δικά σου παιδιά
που πολεμάμε γενναία,
είμαστε μικροί αγωνιστές
και είμαστε δίπλα σου.
Σε έχουμε ανάγκη...
αλλά δε ζητάμε κάτι
που δεν μπορείς να δώσεις.
Ψάξε τις τσέπες των παντελονιών σου,
τα συρτάρια,
τα σακάκια σου,
δεξιά σου στο αυτοκίνητο
για λίγα λεπτά του ευρώ.
Λίγα ζητάμε από τους πολλούς,
αφού οι λίγοι που έχουν πολλά
έχουν άλλες έγνοιες.

--
Ανακοινώθηκε Από τον/τη eugeniki στο Το χαμομηλάκι - Save our Children τη 5/10/2007 10:29:00 πμ